“ขอบคุณที่มาส่งนะคะ” ฉันบอกพี่อั่งเปาออกไปด้วยความเกรงใจที่เค้าอุตส่าห์เสียเวลามาส่ง
“ไม่เป็นไร แต่ทีหลังอย่าไปนั่งอยู่แบบนั้นคนเดียวอีกนะ” พี่อั่งเปาบอกออกมา
“ค่ะ งั้นฟ้าไปก่อนนะคะ”
“ครับ” แล้วฉันก็ลงจากรถเพื่อขึ้นห้องตัวเอง
พอกลับเข้ามาในห้องมาก็ไม่เห็นมีใครอยู่ แล้วพี่เซฟเค้าไปไหนนะ ทำไมโทรไปไม่รับสาย หรือว่าจะยังไม่เสร็จงานที่มหา’ลัย
แต่ช่างเถอะ ฉันส่งข้อความไปบอกเค้าแล้วว่ากลับห้องแล้ว ฉันเลยเดินเข้าไปอาบน้ำแล้วออกมาทำอาหารรอพี่เซฟ
เซฟ
“ขอบคุณนะเซฟที่พาพิ้งค์มา” พิ้งค์บอกผมออกมา
“ไม่เป็นไร เซฟเต็มใจ” ผมบอกพิ้งค์ไปด้วยรอยยิ้ม
ตอนนี้ผมอยู่ที่ห้างกับพิ้งค์ครับ พอดีเธอบอกว่าจะมาซื้อของขวัญวันเกิดให้คนรู้จักก็เลยให้ผมที่เป็นผู้ชายมาช่วยเลือก ผมก็ไม่ได้ถามอะไรมากหรอกครับ เพราะแค่เธอชวนผม ผมก็รีบตอบรับและมาหาเธอที่ห้างทันที
“อืมได้ของครบแล้ว เซฟกลับบ้านเถอะ”
“อ้าวแล้วพิ้งค์ล่ะ”
“
