ตอนที่2 ดามใจ

758 Words

“เบาๆ หน่อยไอ้ห่า” เสียงไอ้องศาพูดห้ามผม ก็ตั้งแต่มาผับผมกระดกเหล้าไม่ยั้งเลยครับ ที่นี่เป็นผับผมสามคนเองครับ เราหุ้นกันเปิดตั้งแต่ขึ้นมหา’ลัย ส่วนมากนักท่องราตรีที่นี่ก็เป็นนักศึกษามหา’ลัยผมนี่แหละ “ถ้าเดือนนี้ขาดทุนไม่ต้องสืบเลย” แล้วไอ้กีตาร์ก็พูดบ้าง แต่ผมไม่สนใจพวกมันหรอก ตอนนี้ผมยังเสียใจเรื่องพิ้งค์อยู่นี่ครับ ผมเป็นคนรักคนยาก ไม่สิที่ผ่านมาพิ้งค์เป็นคนแรกที่ผมเรียกว่าแฟน ก่อนคบกับพิ้งค์ก็เที่ยวผู้หญิงทุกวัน แต่พอคบกับเธอผมก็เลิกนิสัยนั้นทันที “ไอ้ห่า พูดด้วยก็ไม่พูด” ไอ้กีต้าร์ส่ายหัวบ่นออกมา “ปล่อยมัน ให้มันเมาไป” ไอ้องศาพูดออกมาอย่างเอือมระอา แต่ก็นั่นแหละ ถึงพวกมันจะพูดกันจนปากฉีกยังไงผมก็ไม่สนใจฟังหรือเลิกกินหรอกครับ ผมอยากกิน อยากเมา อยากลืม ถึงแม้จะลืมไม่ได้ แต่ยังไงผมก็ขอกินหน่อยเถอะ อย่างน้อยเวลาเมามันก็ไม่ต้องคิดถึง และยังได้นอนด้วย อิงฟ้า “แกจำเรื่องเมื่อวานที่เราเจอได้ปะ” พอมาถึงมหา’ลัย ก้นยังไม่แตะเก้าอี้ดีมารีนก็เปิดประเด็นทันที “เรื่อง?” ฉันถามเพื่อนออกไปอย่างไม่เข้าใจว่าพูดถึงเรื่องอะไร “ก็เรื่องพี่เซฟกับแฟนเค้าไง” มารีนพูดให้กระจ่าง “อ๋อเรื่องนั้น ทำไม มีอะไรเด็ดกว่าเมื่อวาน” โอลีฟถามออกไปอย่างอยากรู้ “ก็เมื่อวานหลังจากพวกเราเดินออกไปไม่นานใช่ปะ ก็มีผู้ใหม่ที่เป็นแฟนใหม่ของนางมารับด้วยเว้ย!” มารีนเล่า “โห่ งี้ก็หยามพี่เซฟชัดๆ เลยดิ” โอลีฟพูด “เออสิ นางประกาศเลยนะว่านี่แฟนใหม่นาง และนางก็ไม่ได้รักพี่เซฟแล้วจ้า” มารีนเล่าต่อ “แบบนี้ก็แสดงว่านางมีผู้ใหม่ก่อนแล้วค่อยมาเลิกกับพี่เซฟสิ” โอลีฟถาม “ก็ใช่สิ เพราะนางพึ่งบอกเลิกพี่เซฟเมื่อวานแต่นางก็ประกาศว่ามีผู้ใหม่แล้วนี่” มารีนตอบ “แบบนี้เพื่อนเราก็มีสิทธิ์สิ” แล้วโอลีฟก็หันมาทางฉัน “อะไรของพวกแก อย่ามามองฉันแบบนั้นนะ” ฉันพูดออกไปอย่างไม่ไว้ใจ “ตอนนี้พี่เซฟก็โสดแล้วอ่ะ แกก็ไปดามใจพี่เค้าเลยสิ” มารีนบอกฉัน “จะบ้าเหรอ เค้าพึ่งเลิกกับแฟนจะให้ฉันเข้าหาเค้า ไม่เอาอ่ะ” “ทำไมล่ะ ทียัยนั่นยังมีแฟนก่อนบอกเลิกได้เลย” โอลีฟเสริม “แต่ฉันไม่ได้คิดกับพี่เซฟแบบนั้น” ฉันแค่ปลื้มเค้าเพราะพี่เค้าหล่อ เท่ และเวลาอยู่กับแฟนพี่เค้าดูรักและเทคแคร์แฟนเค้าดีมากเลย แต่ฉันก็ไม่เคยคิดเกินเลยขนาดอยากได้พี่เค้าเป็นแฟน “แล้วได้คนที่ปลื้มมาเป็นแฟนไม่ดีตรงไหนย๊ะ” มารีนพูด “ไม่อ่ะ พี่เค้ารักแฟนเค้าจะตาย เค้าไม่รักฉันหรอก” ถึงฉันเข้าหาแต่พี่เค้าก็ไม่ได้สนใจหรอก เพราะพี่เค้ารักพี่พิ้งค์จะตาย “ไม่ลองจะรู้เหรอ” โอลีฟพูด “ไม่เอา แล้วพวกแกก็ไม่ต้องมาชงเลย ฉันไม่เอาด้วยหรอก” ไอ้ปลื้มมันก็ใช่ แต่ฉันไม่พร้อมจะหน้าแตกหรือเสียใจกับการถูกปฏิเสธกับการเข้าหาผู้ชายครั้งแรกหรอกนะ “มีโอกาสแล้วไม่รีบคว้านะแก” มารีนว่าออกมาอย่างเซ็งๆ “พอๆ เลิกพูดเรื่องนี้แล้วไปห้องเรียนดีกว่า” ฉันบอกเพื่อนออกไป แต่มันเหลือเวลาอีกนานไงกว่าจะถึงเวลาเรียน และฉันรู้ว่าเพื่อนฉันมันไม่ยอมลุกง่ายๆ แน่ “งั้นฉันว่าเรามาทำให้ยัยฟ้าสมหวังดีกว่า” นั่นไง มันไม่ได้สนใจฉันเลย โอลีฟหันไปพูดกับมารีนแล้วมองฉันออกมาด้วยสายตาที่ไม่น่าไว้ใจ “ไม่ต้องเลยนะ อย่าแม้แต่จะคิดด้วย” ฉันรีบห้ามเพื่อนออกไปทันทีเพราะไม่อยากให้พวกมันคิดหรือทำอะไรแผลงๆ “หึๆ” แล้วทั้งสองก็หัวเราะออกมาอย่างไม่น่าไว้ใจสุดๆ แต่... “น้องชอบเซฟเหรอ”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more