บ้า! บ้าไปแล้ว! ไอ้พี่จ๋าบ้าไปแล้วหรือไร! ถึงมาหอมแก้มเธออย่างนั้น!
ถ้าหากเมื่อกี้เธอไม่ร้องเรียก 'พี่จ๋า' ออกมาล่ะก็...เธอไม่อยากคิดเลยว่าอะไรจะเกิดขึ้นหลังจากนั้น!
ลูกหมียังจำแววตา 'เอาจริง' ของอีกฝ่ายได้ดี นึกแล้วในใจยังสั่นไม่หาย ไม่คิดเลยว่าการกลับมาเจอกันอีกครั้งสถานการณ์มันจะเปลี่ยนไปถึงเพียงนี้!
เขาไม่ใช่พี่จ๋าที่เธอเคยรู้จักอีกแล้ว! เขาเป็นแค่ตาแก่โรคจิตคนหนึ่งไปแล้ว! ฮึ่ยยย!
กว่าลูกหมีจะพ่นไฟใส่หมอนเสร็จก็ปาไปราวๆ สิบนาที ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่สุวดีส่งไลน์มาตามเธอให้ลงไปทานมื้อเย็นและยังไหว้วานเธอให้เรียกก้องการุญด้วย
ลูกหมีเปลี่ยนจากชุดนักศึกษาเป็นชุดลำลองอย่างเสื้อยืดสีขาวพอดีตัวและกางเกงขาสั้นสีครีม เมื่อเปลี่ยนเสร็จแล้วจึงเดินไปเคาะประตูห้องข้างๆ ทว่าเคาะเรียกสามสี่ครั้งแล้วก้องการุญก็ยังไม่เปิดประตูจนเธอแอบถือวิสาสะเข้าไปในห้องอีกฝ่ายและเป็นจังหวะประจวบเหมาะกับที่ก้อ
