เอเดรียนก้าวเข้ามาใกล้จนระยะห่างระหว่างเขากับอลิซาเบธเหลือเพียงไม่กี่คืบ ความสูงที่ต่างกันทำให้เธอต้องแหงนหน้ามองเขา สายตาคมกริบของเจ้าชายรัชทายาทพยายามค้นหาความจริงในดวงตาสีน้ำตาลแดงคู่นั้น แต่สิ่งที่เขาพบกลับมีเพียงความนิ่งสงบ... และความเฉยเมยที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน
"เสียเวลาเปล่างั้นเหรอ?" เอเดรียนแค่นหัวเราะในลำคอ "คำพูดนี้หลุดออกมาจากปากคนที่เคยตามตื้อผมจนน่ารำคาญอย่างคุณเนี่ยนะ อลิซาเบธ?"
อันนาในร่างอลิซาเบธไม่หลบสายตา เธอรู้ดีว่ายิ่งหลบจะยิ่งดูมีพิรุธ "คนเราเปลี่ยนกันได้เพคะเจ้าชาย โดยเฉพาะเมื่อเห็นความตายมาจ่ออยู่ที่คอ"
"ความตาย?" เอเดรียนขมวดคิ้ว "คุณหมายความว่ายังไง?"
"ไม่มีอะไรเพคะ" เธอรีบตัดบทก่อนจะหลุดสปอยล์เนื้อเรื่อง "สรุปคือเรื่องงานเลี้ยง หม่อมฉันจะไม่ไปรบกวนเวลาของพระองค์กับท่านหญิงลิเลียแน่นอน หม่อมฉันขอตัวก่อนเพคะ"
เธอย่อตัวลงอย่างสง่างามอีกครั้งก่อนจะหมุนตัวเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้ชายหนุ่มผู้สูงศักดิ์ยืนนิ่งอยู่ในความเงียบ ความรู้สึกบางอย่างที่เขาไม่เข้าใจเริ่มก่อตัวขึ้น ปกติอลิซาเบธต้องโวยวายเมื่อเขาพูดถึงลิเลีย แต่นี่เธอกลับ... เป็นฝ่ายถอยออกไปเอง?
ตัดกลับมาที่ห้องนอน
อันนาพรั่งพรูลมหายใจออกมาทันทีที่ประตูห้องปิดลง "เกือบไปแล้ว... หัวใจจะวายตายก่อนโดนประหารไหมเนี่ย!"
เธอมองไปที่ปฏิทินตั้งโต๊ะ อีกเพียง 2 วันจะถึงงานเลี้ยงครั้งใหญ่ เธอต้องเตรียมตัวให้พร้อม ไม่ใช่เพื่อไปแย่งพระเอก แต่เพื่อไป 'ประกาศตัวตนใหม่' ให้โลกเห็นว่าอลิซาเบธคนนี้ไม่ใช่คนเดิมที่ใครจะมารังแกหรือตราหน้าได้ง่ายๆ
"มาร์ธา!" อันนาเรียกสาวใช้คนสนิท
"คะ...คุณหนู?" มาร์ธาวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา
"ไปเตรียมชุดราตรีสีมรกตที่เข้มที่สุดมาให้ฉัน แล้วเรียกช่างแต่งหน้ามาด้วย ฉันต้องการลุคที่ดูเหมือน... 'ราชินี' ไม่ใช่ 'ตุ๊กตาหน้าร้านดอกไม้'"
ในเมื่อหลีกเลี่ยงงานเลี้ยงไม่ได้ เธอก็จะใช้มันเป็นเวทีเปิดตัวที่ทำให้ทุกคนต้องตะลึง โดยเฉพาะเจ้าชายหน้าตายคนนั้น!