"เปลี่ยนเส้นตาย ยัยตัวร้ายพลิกชะตา"

บทที่ 9: แผนการร้ายในวังหลวง

การต่อสู้ในถ้ำจบลงด้วยการหลบหนีของคาเมรอนที่ทิ้งระเบิดควันเวทมนตร์ไว้ แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่าปีศาจคือ "คำลวง" ของมนุษย์ เมื่อเอเดรียนอุ้มอลิซาเบธที่สลบไสลจากการใช้พลังเกินขีดจำกัดกลับมาถึงเขตพระราชวัง สิ่งที่รอพวกเขาอยู่ไม่ใช่หมอหลวง... แต่เป็นทหารหน่วยปราบกบฏที่ยืนล้อมกรอบไว้

"เกิดอะไรขึ้น!" เอเดรียนตวาด เสียงของเขาทรงพลังจนทหารบางคนถึงกับถอยกรูด

"ฝ่าบาท... มีคำสั่งด่วนจากท่านเสนาบดีคาเมรอนว่า เลดี้อลิซาเบธวางแผนร่วมกับจอมเวทมืด ลอบปลงพระชนม์เจ้าชายในป่าต้องห้าม และท่านเสนาบดีถูกเธอทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัสพะยะค่ะ!" ทหารนายหนึ่งกราบทูลด้วยเสียงสั่นเครือ

"ไร้สาระ! คาเมรอนต่างหากที่เป็นกบฏ!"

"แต่หลักฐาน... หลักฐานอยู่ในห้องนอนของเลดี้เพคะ" เสียงหวานเศร้าของลิเลียดั้งขึ้นจากด้านหลังกลุ่มทหาร เธอถือม้วนกระดาษตราประทับลับของตระกูลมอนตากูที่เขียนถึงการติดต่อกับกลุ่มกบฏชายแดน "หม่อมฉันไม่อยากเชื่อเลย... เลดี้อลิซาเบธจะใจคอโหดเหี้ยมขนาดนี้"

อันนาที่เพิ่งรู้สึกตัวลืมตาขึ้นมาในอ้อมกอดของเอเดรียน เธอมองดูใบหน้า 'นางเอก' ของลิเลียแล้วก็เข้าใจทันที นี่คือแผนซ้อนแผน คาเมรอนไม่ได้แค่จะฆ่าเธอในป่า แต่เตรียมทางถอยไว้โดยการโยนขี้ให้เธอเป็นแพะรับบาปแต่แรก

"ปล่อยหม่อมฉันเถอะเพคะเจ้าชาย" อันนากระซิบข้างหูเขา

"ไม่! ผมจะไม่ยอมให้ใครมาแตะต้องคุณ" เอเดรียนกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น

"เชื่อใจหม่อมฉันสิเพคะ..." อันนายิ้มบางๆ แววตาของเธอไม่มีความกลัวเลยแม้แต่น้อย "ถ้าพระองค์สู้กับทหารตอนนี้ พระองค์จะกลายเป็นกบฏไปด้วย และนั่นคือสิ่งที่คาเมรอนต้องการ ให้หม่อมฉันเข้าไปในคุก... แล้วหม่อมฉันจะลากคอพวกมันออกมาเอง"

เอเดรียนสบตาเธอนิ่งนาน ความเชื่อมั่นในดวงตาของอลิซาเบธคนใหม่นี้ทำให้เขาจำต้องยอมลดดาบลง ทหารกรูกันเข้ามาคุมตัวเธอไปที่คุกใต้ดินทันที

ภายในคุกใต้ดินที่มืดมิดและชื้นแฉะ

อันนานั่งอยู่บนฟางแห้งๆ เธอไม่ได้ร้องไห้เหมือนอลิซาเบธคนเดิม แต่เธอกำลังใช้เวทมนตร์น้ำสัมผัสกับ "ความชื้น" ในอากาศ เพื่อขยายขอบเขตการรับรู้ เธอได้ยินเสียงฝีเท้าเบาๆ ที่คุ้นเคยเดินเข้ามาที่หน้ากรงขัง

"มาเร็วกว่าที่คิดนะ เลดี้ลิเลีย" อันนาเอ่ยขึ้นโดยไม่ลืมตา

ลิเลียในชุดสวยงามยืนอยู่หน้ากรงขัง ใบหน้าใสซื่อบัดนี้เปลี่ยนเป็นความเหยียดหยาม "แกมันก็แค่ขยะที่ขวางทางฉัน อลิซาเบธ ต่อให้แกเปลี่ยนไปแค่ไหน แต่ท้ายที่สุดแกก็ต้องตายที่ลานประหารอยู่ดี"

"คุณทำแบบนี้ทำไม?" อันนาลืมตาขึ้น "คาเมรอนหลอกใช้คุณนะ ลิเลีย เขาไม่ได้รักคุณเหมือนลูกสาวหรอก"

"หุบปาก! พ่อรักฉัน ท่านสัญญาว่าถ้ากำจัดแกได้ ฉันจะได้เป็นราชินี!" ลิเลียแผดเสียงอย่างคุมอารมณ์ไม่อยู่ "คนอย่างแกที่เกิดมาบนกองเงินกองทองจะไปเข้าใจอะไร! ฉันต้องทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มา!"

"รวมถึงการร่วมมือกับจอมเวทมืดเพื่อทำลายอาณาจักรด้วยงั้นเหรอ?"

"ใช่! และตอนนี้หลักฐานทุกอย่างก็มัดตัวแกจนดิ้นไม่หลุดแล้ว พรุ่งนี้เช้า... เจ้าชายจะเป็นคนประหารแกด้วยมือของเขาเอง!" ลิเลียหัวเราะอย่างบ้าคลั่งก่อนจะเดินจากไป

อันนายิ้มที่มุมปาก เธอกางฝ่ามือออก บนพื้นทรายในห้องขังมีสัญลักษณ์เวทมนตร์บางอย่างที่เธอแอบเขียนไว้ขณะลิเลียกำลังโวยวาย

"ขอบคุณที่ยอมรับออกมานะลิเลีย... พลังน้ำของฉันไม่ได้มีไว้แค่สู้ แต่มันมีไว้ 'บันทึกเสียง' ผ่านแรงสั่นสะเทือนของโมเลกุลน้ำด้วย"

ในโลกแฟนตาซีนี้ พลังที่ไม่มีใครเคยฝึกฝน คืออาวุธที่ร้ายกาจที่สุด และอันนาคือจอมเวทผู้มาจากอนาคตที่รู้ความลับนี้ดี!

คืนนั้น เอเดรียนแอบลอบเข้ามาที่คุกใต้ดิน เขาไม่ได้มาเพื่อช่วยเธอแหกกรง แต่เขามาพร้อมกับข่าวที่ร้ายแรงกว่าเดิม "อลิซาเบธ... คาเมรอนสั่งเลื่อนการประหารเป็นคืนนี้! เขาไม่รอให้ถึงพรุ่งนี้เช้าด้วยซ้ำ ผมต้องพาคุณหนีเดี๋ยวนี้!"

"ไม่เพคะเจ้าชาย" อันนาลุกขึ้นยืนด้วยสง่าราศี "คืนนี้... เราจะเปลี่ยนลานประหาร ให้กลายเป็นลานพิพากษากบฏตัวจริง!"