"เปลี่ยนเส้นตาย ยัยตัวร้ายพลิกชะตา"

บทที่ 4: คืนงานเต้นรำที่เปลี่ยนไป

บรรยากาศหน้าพระราชวังคาร์ไลล์คึกคักไปด้วยรถม้าหรูหราที่จอดเรียงราย แสงไฟจากโคมระย้าคริสตัลส่องสว่างออกมาถึงด้านนอก เหล่าขุนนางและเลดี้ในชุดฟูฟ่องต่างพากันกระซิบกระซาบ หัวข้อสนทนาหนีไม่พ้นเรื่องของ "เลดี้อลิซาเบธ" ที่ลือกันว่าสติหลุดจนขอถอนหมั้นเจ้าชายรัชทายาท

"ได้ยินว่าเธอแกล้งป่วยเรียกร้องความสนใจล่ะ" "คงจะมาในชุดสีแดงแปร๊ดตามนิสัยเดิมนั่นแหละ น่าสงสารเจ้าชายเอเดรียนจริงๆ"

แต่แล้ว เสียงพูดคุยก็เงียบกริบลงเมื่อรถม้าตราประทับตระกูลมอนตากูเคลื่อนมาจอด ประตูรถม้าเปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของสตรีที่ทำให้คนทั้งงานต้องหยุดหายใจ

อลิซาเบธก้าวลงมาด้วยท่วงท่าที่สง่างาม ชุดราตรีสีมรกตเข้มที่ตัดจากผ้าไหมชั้นเลิศสะท้อนแสงไฟระยิบระยับดุจผิวน้ำยามค่ำคืน การแต่งหน้าที่เน้นดวงตาให้ดูคมดุแต่แฝงไปด้วยความลึกลับ ทำให้ใบหน้าที่เคยดูแค่ 'สวยเอาแต่ใจ' กลายเป็น 'สวยทรงอำนาจ'

อันนาในร่างอลิซาเบธเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย เธอเดินเข้าสู่งานเลี้ยงด้วยความมั่นใจ พลังเวทมนตร์ธาตุน้ำในตัวที่เธอเริ่มควบคุมได้ทำให้บรรยากาศรอบตัวเธอร่มเย็นและนิ่งสงบผิดกับอลิซาเบธคนก่อนที่มักจะแผ่รังสีความหงุดหงิดออกมาเสมอ

ที่กลางโถงงานเลี้ยง เจ้าชายเอเดรียน ในชุดเครื่องแบบสีดำเต็มยศกำลังยืนคุยอยู่กับ ลิเลีย นางเอกของเรื่อง ลิเลียวันนี้มาในชุดสีขาวบริสุทธิ์ดูอ่อนโยนราวกับดอกลิลลี่ เธอช้อนตามองเจ้าชายด้วยความนับถือ ซึ่งเป็นภาพที่ปกติอลิซาเบธเห็นแล้วต้องพุ่งเข้าไปอาละวาด

แต่คราวนี้... อันนาเดินผ่านทั้งคู่ไปราวกับเป็นธาตุอากาศ

เอเดรียนชะงัก สายตาของเขาเลื่อนไปมองแผ่นหลังที่ตั้งตรงของคู่หมั้นโดยอัตโนมัติ ความรู้สึกแปลกประหลาดแล่นพล่านในใจ 'เธอไม่แม้แต่จะมองฉัน?'

"เลดี้อลิซาเบธ!" เสียงหวานใสของลิเลียดั้งขึ้น เธอรีบเดินเข้ามาหาอันนา "ขอบพระคุณมากนะคะที่ให้เกียรติมาร่วมงานเลี้ยงต้อนรับของหม่อมฉัน"

อันนาหยุดเดินแล้วค่อยๆ หันมามอง มุมปากยกยิ้มเพียงเล็กน้อย "ยินดีด้วยนะเลดี้ลิเลีย ชุดสีขาว... เหมาะกับความใสซื่อของคุณดี"

คำพูดนั้นดูเหมือนคำชม แต่สายตาของอันนาที่มองทะลุเข้าไปในดวงตาของลิเลียทำให้ฝ่ายหลังรู้สึกเย็นสันหลังวาบ ลิเลียพยายามปั้นหน้าเศร้า "เอ่อ... คือเรื่องเจ้าชาย หม่อมฉันไม่ได้ตั้งใจจะ..."

"ฉันไม่ได้สนใจเรื่องนั้นแล้วล่ะ" อันนาพูดขัดขึ้นพลางหยิบแก้วแชมเปญจากบริกรมาถือไว้อย่างสงบ "เชิญพวกคุณตามสบายเถอะ ฉันแค่มาทำหน้าที่ของคู่หมั้นในทางนิตินัยให้จบไปเท่านั้น"

เอเดรียนที่เดินตามมาขมวดคิ้วแน่น "อลิซาเบธ คุณเปลี่ยนไปมากจนผมเริ่มสงสัย"

"ความสงสัยเป็นจุดเริ่มต้นของความสนใจนะเพคะเจ้าชาย" อันนาขยิบตาให้เขาหนึ่งครั้ง—ท่าทีทะเล้นที่อลิซาเบธตัวจริงไม่เคยทำ—ก่อนจะเดินเลี่ยงไปทางสวนหลังราชวัง เพราะเธอรู้ดีว่าเนื้อเรื่องเดิม ลิเลียจะแอบส่งคนมาทำชุดของเธอขาดเพื่อให้เธออับอายในงานนี้

เอาล่ะ... มาดูกันว่าใครจะอับอายกันแน่ อันนาคิดในใจพร้อมกับกำปลายนิ้วที่เริ่มมีหยดน้ำเล็กๆ ก่อตัวขึ้น

………

……………

ในขณะที่อันนาเดินอยู่ในสวนที่มืดมิด เธอได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆ ตามหลังมา เธอเตรียมจะร่ายเวทมนตร์โจมตี แต่กลับถูกมือหนาคว้าข้อมือไว้แล้วดึงเข้าไปในเงามืดของต้นไม้ใหญ่!

"บอกผมมา... คุณเป็นใครกันแน่?" เสียงทุ้มต่ำของเอเดรียนดังขึ้นที่ข้างหู พร้อมกับลมหายใจอุ่นๆ ที่ทำให้หัวใจของอันนาเต้นผิดจังหวะ