introduction : คืนนั้น...ฉันเต็มใจ
เกาะมาวอิ, รัฐฮาวาย ประเทศสหรัฐอเมริกา
หญิงสาววัยยี่สิบเจ็ดหมาด ๆ ผู้ปรารถนามีบุตรแต่ไม่อยากมีพันธะที่ได้ชื่อว่า 'สามี' ตัดสินใจกดปลายนิ้วเพื่อดาวน์โหลดแอปพลิเคชั่นชื่อดังที่มีคุณศัพท์เป็นสื่อกลางในการสานความสัมพันธ์ระหว่างหนุ่มสาวพร้อมแจ้งจุดประสงค์ 'ขอชายผู้บริสุทธิ์' ที่ดูเหมือนจะเป็นไปได้ยากในยุคสมัยไอทีนี้
อีกด้านหนึ่งของเกาะเดียวกันนั้น หนุ่มมาดเข้มวัยสามสิบปี ผู้ที่ไม่เคยผ่านประสบการณ์ในเรื่องอย่างว่ามาก่อน ความเปล่าเปลี่ยวส่งผลให้เขาเกิดความคิดที่ว่าอยากจะ 'ลองดูสักครั้ง' ว่ามันจะเป็นเช่นไรหนอ โดยมีบุรุษอีกสองคนที่มีศักดิ์เป็นลูกชายของคุณลุงและคุณอาชี้แนะให้หาเพศตรงข้ามผ่านแอปพลิเคชั่นหนึ่ง ก่อนที่โชคชะตาจะนำพาให้เขามาพบเจอกับเธอที่หมายจะได้จุดประสงค์เดียวกันอย่าง 'ความบริสุทธิ์'
ค่ำคืนนั้นทั้งคู่ต่างก็ตกมาเป็น 'ครั้งแรก' ของกันและกันก่อนจะผ่านพ้นไปได้อย่างทุลักทุเลในความไม่เป็นงานของคนทั้งคู่
เมื่อเช้าตรู่...เขาจากไปด้วยมีกิจสำคัญโดยไม่ลืมจะจดเบอร์โทรฯ วางเอาไว้ด้วยใจหวังว่าเธอจะคิด 'สานต่อ' เช่นเดียวกับเขา
เธอ... ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความเหนอะหนะไปทั้งช่องทางหน้าและหลังจากการจับพลัดจับผลูที่พลาดพลั้งหลายต่อหลายครั้งของชายคนแรกในชีวิต ก่อนจะพบว่าบัดนี้ทั้งห้องมีเพียงเธอเท่านั้นที่ยังคงอยู่
เขาหายไป... แต่เธอไม่แคร์ ไม่แม้จะคิดจดเบอร์โทรฯ ที่อีกฝ่ายทิ้งไว้ลงไปในมือถือ เรื่องอันใดที่จะต้องสานต่อให้โง่ ในเมื่อเรื่องราวทั้งหมดนี้เกิดขึ้นจากความตั้งใจของเธอที่จะใช้ประโยชน์จากเขา และในตอนนี้เขา 'ไร้ประโยชน์' ต่อเธอไปแล้วอย่างสิ้นเชิง
สองเดือนต่อมา...
ประจำเดือนที่ขาดหายส่งผลให้เธอตัดสินใจซื้อบางสิ่งที่ชื่อว่า 'ที่ตรวจครรภ์' มาด้วยใจที่เต้นโครมครามเมื่อคิดเอาเองไปถึงขั้นที่ว่า ตาบ้าหน้าหล่อคนนั้นเสกเด็กเข้าท้องให้กับเธอได้ตามความปรารถนาแล้ว
ขีดแรกปรากฎขึ้นเด่นชัด
ตามมาด้วย
ขีดที่สอง...
พูดไปใครจะเชื่อ...เพียงแค่ครั้งเดียวเธอก็ท้อง แม่เจ้า...ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ
กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
รู้ดังนั้นจึงหอบกระเป๋ากลับประเทศไทยบ้านเกิดเพื่อแจ้งข่าวดีให้บุพการีที่รอโอบอุ้มทายาทของเธอได้รับรู้พร้อมยื่นคำขาดว่า...
"ถ้าอยากจะอุ้มหลาน...ห้ามเอ่ยถามว่าพ่อของหลานเป็นใคร"
เก้าเดือนต่อมา
เด็กชายตัวอ้วนลืมตาดูโลกด้วยวิธีธรรมชาติในช่วงเช้าวันจันทร์ ด้วยน้ำหนักที่มากถึงสี่กิโลกรัมส่งผลให้แม่ถึงกับอ่อนแรงไปทีเดียว
ผมสีบรอนซ์... ดวงตาสีฟ้า... จมูกลอยเด่น... ปากหยักคมได้รูป
แม้ไม่อยากจะยอมรับแต่ก็ยากจะปฏิเสธว่าเพียงสิ่งเดียวที่ทารกน้อยเหมือนแม่อย่างเธอมีเพียงผิวพรรณที่ขาวใส ผุดผ่องเป็นยองใยเท่านั้น
แต่ถึงกระนั้น...เธอยังคงยืนยันคำเดิม
"ฉันต้องการแค่ลูก...ไม่เอาด้วยหรอกนะผัว"
___