Introduction : คืนนั้น...ฉันเต็มใจ

557 Words
introduction : คืนนั้น...ฉันเต็มใจ เกาะมาวอิ, รัฐฮาวาย ประเทศสหรัฐอเมริกา หญิงสาววัยยี่สิบเจ็ดหมาด ๆ ผู้ปรารถนามีบุตรแต่ไม่อยากมีพันธะที่ได้ชื่อว่า 'สามี' ตัดสินใจกดปลายนิ้วเพื่อดาวน์โหลดแอปพลิเคชั่นชื่อดังที่มีคุณศัพท์เป็นสื่อกลางในการสานความสัมพันธ์ระหว่างหนุ่มสาวพร้อมแจ้งจุดประสงค์ 'ขอชายผู้บริสุทธิ์' ที่ดูเหมือนจะเป็นไปได้ยากในยุคสมัยไอทีนี้ อีกด้านหนึ่งของเกาะเดียวกันนั้น หนุ่มมาดเข้มวัยสามสิบปี ผู้ที่ไม่เคยผ่านประสบการณ์ในเรื่องอย่างว่ามาก่อน ความเปล่าเปลี่ยวส่งผลให้เขาเกิดความคิดที่ว่าอยากจะ 'ลองดูสักครั้ง' ว่ามันจะเป็นเช่นไรหนอ โดยมีบุรุษอีกสองคนที่มีศักดิ์เป็นลูกชายของคุณลุงและคุณอาชี้แนะให้หาเพศตรงข้ามผ่านแอปพลิเคชั่นหนึ่ง ก่อนที่โชคชะตาจะนำพาให้เขามาพบเจอกับเธอที่หมายจะได้จุดประสงค์เดียวกันอย่าง 'ความบริสุทธิ์' ค่ำคืนนั้นทั้งคู่ต่างก็ตกมาเป็น 'ครั้งแรก' ของกันและกันก่อนจะผ่านพ้นไปได้อย่างทุลักทุเลในความไม่เป็นงานของคนทั้งคู่ เมื่อเช้าตรู่...เขาจากไปด้วยมีกิจสำคัญโดยไม่ลืมจะจดเบอร์โทรฯ วางเอาไว้ด้วยใจหวังว่าเธอจะคิด 'สานต่อ' เช่นเดียวกับเขา เธอ... ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความเหนอะหนะไปทั้งช่องทางหน้าและหลังจากการจับพลัดจับผลูที่พลาดพลั้งหลายต่อหลายครั้งของชายคนแรกในชีวิต ก่อนจะพบว่าบัดนี้ทั้งห้องมีเพียงเธอเท่านั้นที่ยังคงอยู่ เขาหายไป... แต่เธอไม่แคร์ ไม่แม้จะคิดจดเบอร์โทรฯ ที่อีกฝ่ายทิ้งไว้ลงไปในมือถือ เรื่องอันใดที่จะต้องสานต่อให้โง่ ในเมื่อเรื่องราวทั้งหมดนี้เกิดขึ้นจากความตั้งใจของเธอที่จะใช้ประโยชน์จากเขา และในตอนนี้เขา 'ไร้ประโยชน์' ต่อเธอไปแล้วอย่างสิ้นเชิง สองเดือนต่อมา... ประจำเดือนที่ขาดหายส่งผลให้เธอตัดสินใจซื้อบางสิ่งที่ชื่อว่า 'ที่ตรวจครรภ์' มาด้วยใจที่เต้นโครมครามเมื่อคิดเอาเองไปถึงขั้นที่ว่า ตาบ้าหน้าหล่อคนนั้นเสกเด็กเข้าท้องให้กับเธอได้ตามความปรารถนาแล้ว ขีดแรกปรากฎขึ้นเด่นชัด ตามมาด้วย ขีดที่สอง... พูดไปใครจะเชื่อ...เพียงแค่ครั้งเดียวเธอก็ท้อง แม่เจ้า...ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย รู้ดังนั้นจึงหอบกระเป๋ากลับประเทศไทยบ้านเกิดเพื่อแจ้งข่าวดีให้บุพการีที่รอโอบอุ้มทายาทของเธอได้รับรู้พร้อมยื่นคำขาดว่า... "ถ้าอยากจะอุ้มหลาน...ห้ามเอ่ยถามว่าพ่อของหลานเป็นใคร" เก้าเดือนต่อมา เด็กชายตัวอ้วนลืมตาดูโลกด้วยวิธีธรรมชาติในช่วงเช้าวันจันทร์ ด้วยน้ำหนักที่มากถึงสี่กิโลกรัมส่งผลให้แม่ถึงกับอ่อนแรงไปทีเดียว ผมสีบรอนซ์... ดวงตาสีฟ้า... จมูกลอยเด่น... ปากหยักคมได้รูป แม้ไม่อยากจะยอมรับแต่ก็ยากจะปฏิเสธว่าเพียงสิ่งเดียวที่ทารกน้อยเหมือนแม่อย่างเธอมีเพียงผิวพรรณที่ขาวใส ผุดผ่องเป็นยองใยเท่านั้น แต่ถึงกระนั้น...เธอยังคงยืนยันคำเดิม "ฉันต้องการแค่ลูก...ไม่เอาด้วยหรอกนะผัว" ___
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD