Parang robot na nakiayon sa daloy ng tubig si Joeuanna. Maingay ang grupo ni Arlene habang naglilibot sa palengke ng bayan pero hindi niya tuluyang nakalimutan ang mga sinabi ni Victor.
Something in her is uncomfortable. Something about it is sickening even for her. Pero hindi niya matanggap na si Blake ang may kagustuhan ng nangyari. Maybe it was his companion?
“Hoy,” siko ni Arlene kay Joeuanna. “Tulala ka na naman?”
Ngumiti lang siya rito. As much as possible ayaw niyang mag kwento. This is a problem she and Blake has to get through.
“Alam mo,” sabi ni Arlene na tinapik ang balikat ni Joeuanna. “Huwag mo masyado pansinin kung ano man ang sinabi ni Victor. Sa tingin ko, bago ka magdesisiyon, kailangan nyong mag-usap na mag-asawa.”
“Tama ka. I will. Salamat, Arlene.” Bumaba ang tingi
