Malakas pa rin ang pagkabog ng dibdib ko habang papasok sa bahay namin. Ilang beses ko pang nilingon ang nakasaradong gate kahit na alam kong hindi ko naman makikita roon ang sasakyan ni Ric. Alam ko nga lang na hindi pa rin s'ya umaalis dahil hindi ko pa naririnig ang tunog ng sasakyan n'ya.
Ilang sandali rin yata akong tulalang nakatingin lang sa saradong tarangkahan bago ko narinig ang tunog ng papalayong sasakyan. Doon lang ako nakahinga nang maluwag.
Ayoko naman talagang pahirapan si Ric dahil alam kong pareho lang kaming nahihirapan. Tama s'ya, may nararamdaman pa rin ako sa kanya. Sa halip nga na mabawasan ay mas tumindi pa ang pagmamahal ko sa kanya at kahit ako ay hindi makapaniwala sa katotohanang iyon.
I never thought that love can be this intense.
My love for Ric is not ju
