ไฟรักในตะวัน

บทนำ

"ค่ะ..ถ้าความเป็นน้องสาวพี่ซันก็ยังให้นาวไม่ได้ เข้าใจแล้วค่ะ งั้นนาวจะชดใช้คืนให้ หนี้ชีวิตที่พี่เคยช่วยนาว เราจะได้ไม่ต้องติดค้างอะไรกันอีก จากที่กลัวเขาจนตัวสั่นกลายเป็นเสียใจจนไม่เหลืออะไรให้กลัวอีกแล้ว บวกกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปพอสมควรเป็นตัวกระตุ้นความกล้าชั้นดี ทำให้พูดออกมาอย่างไม่ลังเล

"จูบนาวซิคะ..นอนกับนาว.. เพราะพี่เคยช่วยชีวิตนาว ร่างกายของนาวจึงควรเป็นของพี่แล้วเราจะได้จบกันสักที ชีวิตที่เหลือไม่ต้องติดค้างกันอีก" พูดใส่หน้าเขาเสียงดัง

ภาณุรุจตกตะลึงนิ่งอึ้งกับคำพูดท้าทายของคนตัวเล็กที่ดูอารมณ์ ดิ่งจนกู่ไม่กลับแล้ว

"นาว..พี่ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น พี่ไม่อยากให้นาวเป็นน้องสาวเพราะ"...คำสุดท้ายไม่ได้พูดออกมาเพราะมือเล็กมาปิดปากเขาไว้แน่น

"ไม่ต้องพูดนาวไม่อยากฟังแล้ว พอแล้ว..ฮึก..ฮึก..บอกให้จูบ!!ไง!!เสียงหวานตะคอกใส่..แต่คนตรงหน้ายังยืนนิ่งเฉย อึ้ง!!!

"ฮึกๆ..ทำไมคะ..รังเกียจเหรอ..นาวช่างดูไร้ค่าน่าสมเพชมาก ใช่มั้ยคะ ให้ฟรีผู้ชายยังไม่เอา"พูดแล้วทำท่าจะขืนตัวเองลงจากเคาน์ เตอร์ อย่างคนหมดแรงและพ่ายแพ้ แต่ร่างสูงใหญ่กลับดันตัวเองเข้าไปจนชิดเคาร์เตอร์ และจับขาเรียวเกี่ยวเอวสอบไว้ สองแขนกำยำรวบเอวคอด จ้องหน้าสวยนิ่ง

"ถ้าพี่จูบ..บอกมาซิว่าพรุ่งนี้ตื่นขึ้นมาแล้วจะไม่เสียใจ.."

"ไม่!!ค่ะ..เราจะไม่ติดค้างกันอีกแล้ว ฮึก..ฮึกๆ.." มือหนายกขึ้นเกลี่ยน้ำตาบนพวงแก้มนวล มองหน้าสวยนิ่งอย่างชั่งใจ เพราะไม่อยากให้เธอเสียใจกับวันพรุ่งนี้

"ไม่กล้า!หรือคะ" เห็นเขามองนิ่งจึงถามเร่งอีก เพราะตอนนี้เธอรู้สึกว่าตัวเองพร้อมแล้วที่จะเป็นของเขา และไม่คิดจะเหลือเผื่อให้ใครอีก

"ถ้าพี่เริ่ม..นาวจะไม่ได้ลงจากเตียงจนกว่าจะพรุ่งนี้เช้า พี่ให้นาวคิดดีๆอีกที"

"ค่ะ..นาวพร้อม..กลัวแต่พี่ไม่ ก..อื้อ.."คำพูดกลืนหายไปในลำคอระหงไม่ทันตั้งตัวปากได้รูปฉกลงมาอย่างรวดเร็ว ลิ้นหนาสากแทรกเบียดเข้าไปในโพรงปากเล็ก คนปากดีไปไม่เป็น ได้แต่ปล่อยให้ลิ้นสากอุ่นดูดดึงลิ้นเล็ก ละเลียดชิมความหวาน ของปากอิ่มที่ช่างท้าทาย ปากได้รูปของคนตัวใหญ่บดเคล้าจูบวน พร้อมกับกระชับร่างบางช้อนสะโพกผายอุ้มยกขึ้นลอยจากเคาน์เตอร์ขาเรียวเกี่ยวเอวสอบแน่น ร่างใหญ่ก้าวยาวๆเข้าไปในห้องตัวเองทั้งๆที่ยังประกบปากอิ่มเล็กอยู่

ลำแขนแกร่งวางร่างสมส่วนกลมกลึงลงบนเตียง ชายหนุ่มถอดเสื้อกล้ามออกจากตัวทันทีเผยให้เห็นแผ่นอกกว้างแน่นปึ๊กและลอนหน้าท้องแกร่ง เขาเป็นคนชอบทำมากกว่าพูด ร่างหนาตามลงไปทาบทับคร่อมร่างเล็ก แค่เห็นเขาถอดเสื้อก็ใจเต้นแรงจนจะเป็นลมแล้ว เธอมองสบตาคม แววตาตื่นตระหนกเป็นกังวล

"พี่ให้โอกาสนาวตัดสินใจอีกทีเพราะถ้าพี่เริ่มแล้วจะไม่หยุดกลางคันเด็ดขาด!!

"ไม่ต้องหยุดค่ะ!พี่จะถามอะไรนักหนากลัวมากเหรอคะ..ตกลงชื่อซันของพี่แปลว่าดวงอาทิตย์หรือก้นหิ่งห้อยกันแน่คะ แสงถึงได้ริบหรี่ขี้ขลาด และใจเสาะนัก"เสียงหวานพูดห้วนๆไม่พอใจที่เขาชักช้า ถึงแม้ในใจจะสั่นกลัวคนตรงหน้าเหลือเกิน ภาณุรุจได้ยินคำพูดท้าทายเหยียดหยามจากคนใต้ร่าง ก็อารมณ์พุ่งเดือด พอกันทีกับความอดทนเพราะเขาจะไม่ใช้มันแล้ว มองหน้าหวานด้วยสายตาวาววับเหมือนเสือจ้องตะครุบเหยื่อ

ในหมู่เพื่อนฝูงฉายาของเขาคือเทพอพอลโล่หรือเทพแห่งดวงอาทิตย์ ร้อนแรงและเก่งกาจในทุกเรื่องรวมทั้งเรื่องผู้หญิงเช็คได้จากความฮอตสาวติดตรึมตั้งแต่สมัยเรียน ประสบการณ์เรื่องนี้ไม่เป็นสองรองใคร แต่ภาพลักษณ์ไม่ได้ดูเพลย์บอยเพราะบุคลิกนิ่งขรึมสุขุมสุภาพทำให้เขาดูเรียบร้อย

"แล้วอย่ามาร้องขอชีวิตก็แล้วกัน ถ้าพรุ่งนี้นาวไม่คลานลงจากเตียงก็เรียกพี่ว่าหิ่งห้อยได้เลย" เสียงทุ้มพูดกดเสียงต่ำเบาๆข้างหูเธอ ว่าแล้วฉกปากอุ่นๆลงไปประกบปากอิ่มที่สั่นระริกอีกครั้ง จูบบดๆปากดีที่ท้าทายเก่ง จนเขาไม่คิดยับยั้งชั่งใจอีกแล้ว แทรกลิ้นสากเข้าไปบดเคล้าดูดดึง วนเวียนชิมความหวานของปากอิ่มที่อยากจูบมาแสนนาน พิมพ์สิตาใจเต้นแรงจนแทบทะลุอก เพราะเธอเก่งแต่ปาก ผลงานยังไม่เคยมี ขนลุกชันไปทั้งตัว เจอของจริงแน่แล้ว...

ฝ่ามือใหญ่อุ่นเลื้อยเข้าไปในเสื้อสายเดี่ยวสีหวาน สัมผัสความอวบตึงเด้งสู้มือของเต้าคู่สวย ร่างบางสะดุ้งเมื่อเต้าอวบถูกตะบปเคล้นคลึง หน้าหล่อเลื่อนจูบระเรื่อยไม่รีบร้อนผ่านซอกคอขาวนวลหอมกรุ่น ไหล่ลาดเนียน เสื้อสายเดี่ยวตัวจิ๋วถูกถอดทิ้งลงข้างเตียง ช่วงบนของร่างสาวเปลือยเปล่า มือเล็กรีบเอื้อมมาปิดเต้าอวบให้พ้นสายตาโลมเลีย เขาดึงมือเธอออกแล้วปิดให้ด้วยปากอุ่นๆ ดูดดื่มราวกับว่าหิวน้ำเพราะคอแห้งมานาน

" อะ..อื้อ.."หญิงสาวส่งเสียงครางเบาๆรู้สึกพูดไม่ออกกับความแปลกใหม่เสียวสยิวจนบอกไม่ถูก จมูกโด่งซุกไซร้ดอมดมสูดกลิ่นความสาวลงมาเรื่อยๆ ปากดูดเม้มทำเครื่องหมายแสดงความเป็นเจ้าของทุกอณู ผ่านหน้าท้องแบนราบ พร้อมกับดึงกางเกงนอนตัวสั้นออกจากร่างบาง เปิดเผยความสวยนวลเนียนละออตาไปทั้งตัว ส่วนอวบอูมสองกลีบปริแยกนิดๆ มือเล็กรีบเลื่อนมาปิดเนื้อนวล ความลับที่ยังไม่เคยมีใครเห็น

……………………………..

"นาวต้องชดใช้ให้พี่อีกแล้ว"

"นาว!มองพี่เป็นคนยังไง ทุกครั้งที่พี่ช่วยนาวเพราะหวังนอนกับนาวงั้นหรือ?"

"นาวไม่ได้คิดแบบนั้น แต่มันเป็นวิธีเดียวที่นาวจะตอบแทนพี่ได้ที่ผ่านมา พี่อยู่ใกล้นาวทีไรมีแต่ความเดือดร้อน ลำบากเจ็บตัวเพราะนาว"

"พี่เคยบอกว่าลำบากหรือแล้วทำไมต้องชดใช้ พี่เรียกร้องหรือ” ถามเสียงแข็งไม่พอใจ

"นาวดูถูกหัวใจพี่เกินไปแล้ว นะถ้าจะนอนกับผู้หญิงสักคนพี่ไม่ต้องลงทุนขนาดนี้หรอก งั้นถ้าเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่พี่ นาวจะชดใช้ด้วยตัวเองเหมือนกันหรือเปล่า"

"มะ..ไม่ค่ะ..ให้พี่คนเดียว"ก้มหน้าตอบพลางส่ายหัว เธอจึงไม่เห็นแววตาเป็นประกายลุ่มลึกจากดวงตาคู่คม

……………………………………..

"หยุดร้องให้ก่อน แล้วตอบพี่ ถ้าคิดว่าพี่มาช่วยนาวแล้วต้องตอบแทนด้วยร่างกายทำไมจึงโทรหาพี่ตอนเกิดเรื่อง"พิมพ์สิตาก้มงุดไม่ยอมสบตา

"ฮึก..ฮึก..นาวนึกถึงใครไม่ออกนอกจากพี่..นึกถึงพี่ออกคนเดียวในนาทีนั้นค่ะ มือกดเบอร์พี่โดยอัตโนมัติ "