Zaman hızlı bir şekilde geçiyordu. Elif'in hamileliği üç ayını dolmuştu. Üç ay boyunca mide bulantısı hiç geçmemişti. Günlerce eve mahkûm kalıp dışarı çıkamaz hale gelmişti. Bedeni her ne kadar bitkin düşse de bebeği için sabredip sakin olmaya çalışıyordu. Yaklaşık bir aydır kocası eve gecenin bir yarısı geliyordu. İşleri yoğun olduğu için karısıyla ilgilenmeye pek vakit bulamıyordu. Başını kaşıyacak hali yoktu. Restorana müşteri fazla gelmeye başlayınca Fırat'la Naz'ın ablasını yanına eleman olarak almıştı. Yoğun çalıştığı için eve gittiği zamanlar karısını onu beklerken uyuya kaldığı için üzülüyordu. Gönlü onu evde tek bırakmak istemese de gelecekleri için buna bir süre katlanmaları gerekiyordu.
Yine her zamanki gibi Mustafa'nın eve gelmesi saat on ikiyi bulmuştu. Karısını koltukta u
