The Captain’s First Love

Chapter 1

Interpol Headquarters, Lyon, France

November 2014

France is a country of Western Europe. It is considered one of the world's superpowers since the 17th century and is considered a developed nation. It was also a founding member of the United Nations, as well as a permanent member of the United Nations Security Council. It was a major Allied combatant in all the major wars of the 20th century. That’s why Captain Rendell Dela Vega of the International Criminal Police Organization, commonly known as INTERPOL is part of this biggest organization in the world. He also chose to live in this French country for many reasons.

Bata pa lang siya nang mag-migrate sila ng kaniyang ina upang sundan ang amang may lahing pranses at dito manirahan. Dito na rin siya lumaki at pinili ang propesyon upang sundan ang yapak ng kaniyang ama na retirado na rin sa parehong organisasyong pinagmulan nila. Paminsan-minsan ay umuuwi sila ng Pilipinas upang magbakasyon at upang asikasuhin na rin ang negosyo ng kaniyang ina.

“Captain…”

Napahinto siya sa pagpasok ng kaniyang opisina nang tinawag siya ng isa sa mga staff nila. “Oui? Qu'est-ce que c'est? (Yes? What’s that?)” tanong niya kay Edmon.

“Le major Langlois veut vous voir dans son bureau tout de suite. Il a quelque chose à vous dire sur la mission médicale d'un groupe médical au Royaume-Uni. (Major Langlois wants to see you in his office right now. He has something to give you about the medical mission of a medical group from the United Kingdom.)”

“Okay. I will drop this at my table.” Bahagya niyang iniangat ang dala-dalang folder upang ipakita rito.

“Okay, captain.”

Tuluyan na siyang pumasok sa kaniyang opisina matapos kausapin ang staff. Inilapag niya sa kaniyang table ang folder na dala-dala saka siya muling lumabas upang tumungo naman sa opisina ng kanilang head. He was about to knock the door when someone opens it for him. Nabungaran niya ang kasama niya sa trabaho na bahagyang ngumiti lang sa kaniya saka nito niluwangan ang pinto upang makapasok siya sa loob. Lumabas na rin ito at siya na ang nagsara ng pinto saka humarap sa kanilang head na nakaupo na sa swivel chair nito. It was Major Arthur Langlois, a French national at the age of fifty.

“There you are, Captain Dela Vega. Good thing you are here. Have a sit.” Itinuro nito ang bakanteng upuan sa harap.

“Good morning, major.” Umupo naman siya sa itinuro nitong upuan. “So, what’s this medical mission all about?” Inunahan na niya ito upang hindi na humaba ang kanilang pag-uusap.

“Here are the lists of the medical team that will conduct the physical test and medical health conditions for everyone here at headquarters. The United Kingdom will send them to us for free and these doctors are the best in the country. Some of them are Filipino doctors and nurses. I want you to handle this medical mission that will be held in the ground. This is a one-day operation so I hope you will cooperate with your team.”

Kinuha niya ang folder na inilapag sa harapan niya. Binuklat niya ito at tiningnan ang mga profiles na naroon. Huminto siya sa pangatlong pahina nang makita niya ang larawan ng isang babae at napatitig dito. He feels something different to the woman that seems younger than him. She caught his attention which is unusual to him to happen. Never pa siyang tumingin o nagka-interes sa sinumang babae na nasa paligid niya ngunit iba ang nangyayari sa kasalukuyan.

“She’s the youngest doctor among their team. She’s a Neurosurgeon at the age of twenty-six and still on her way for expertise. She graduated as Magna c*m Laude at Harvard University in Cambridge and Interpol offered her a great opportunity to be part of the organization.”

“So, what’s the special thing about this woman?” he asked.

“Well, she’s different. If you heard the news about the man who collapsed during military training in Berlin and founded that he has a brain attack, she’s the woman who helped him. They had a medical mission in Berlin at that time and the military doctor came about an hour had passed. She took that chance to save the man and she did it. That’s why some of them called her a miracle doctor. She’s smart and her self-defense skills are quite rare than the usual woman. Unfortunately, she refused the offer.”

“I see.” Ilang segundo pa niyang tinititigan ang larawan ng dalaga saka niya muling tiniklop ang folder. “I’ll take this for reference, Major Langlois.” Sabay tumayo na siya.

“Just prepare your men. I want them safe to arrive by next week.”

“I will.”

“By the way, Captain Dela Vega, I need your report this afternoon from the previous case you handled.”

Tumango lamang siya bilang pagtugon saka siya tuluyang naglakad palabas ng opisina nito. Hanggang sa pagpasok niya sa kaniyang opisina ay hindi na nawala sa isipan niya ang mukha ng dalaga. He had never been into a relationship since he is too busy to find his perfect one. Muli niyang binuksan ang folder na naglalaman ng mga profiles ng mga medical doctors na tutungo sa kanilang headquarters. Nakita na naman niya ang larawan ng dalaga hanggang sa natuon ang tingin niya sa numero sa ibaba ng pangalan nito.

Pumasok sa isipan niyang e-save ang number nito kaya kinuha niya ang cell phone sa tabi ng kaniyang laptop. I am not interested to the opposite s*x but not until I saw you. What kind of charm do you have, Doctor Maria Riexen Clave? Sumandal siya sa swivel chair niya habang hawak ang cell phone. Pinipigilan niya ang sariling tawagan ito dahil ayaw naman niyang matawag na desperado. Ilang sandali lang ay muli niyang itinuon ang atensiyon sa mga dapat niyang gawin.

PAUWI na siya nang tumawag ang kaniyang ina upang sabihing kailangan niyang dumaan muna sa isang drug store. Sumasakit na naman ang sentido ng kaniyang ama at kailangan nito ng gamot. Gusto niyang pagalitan ito ngunit alam niyang hindi naman ito nakikinig sa kaniya para magpatingin sa espesyalista. Malapit na siya sa kanilang bahay nang mamataan niya ang kaniyang asong si Chevalier. Isang German shepherd dog na minsan na rin niyang isinama kapag may mga kaso siyang hinahawakan. Good boy!

Huminto siya sa tapat ng kanilang bahay habang ang aso niya ay naghihintay lang sa kaniyang pagbaba. He trained the dog to have its own right behavior. At dahil ang mga tipo ng asong ganito ay madaling turuan, hindi siya gaanong nahirapan.

“Bonne soirée, Chevalier! (Good evening, Chevalier!)” bati niya sa aso. “Hey! Let’s go inside.” Tumahol lang ang aso saka ito dumamba sa kaniya at kumakawag-kawag ang buntot. Natural lamang sa mga behavior ng mga aso ang ganoon at bago pa siya nito tuluyang kulitin ay nagtungo na sila sa loob.   

Sumalubong naman ang kaniyang ina pagpasok nila ng kaniyang aso ngunit sa labas pa lang ay narinig na niyang nagsasalita ito sa kaniyang ama. Alam niyang pinapagalitan na naman niya ang kaniyang amang may pagkamatigas ang ulo.

“Hi, mom.” Humalik agad siya sa pisngi ng kaniyang ina.

“Hello, Rendell. Good thing you are here.”

“Mukhang nag-aaway na naman kayo,” wika niya. Natutunan niya ang magsalita ng Tagalog dahil sa ina niya.

“Ewan ko riyan sa tatay mo at matigas ang ulo. I told him to go to the nearest hospital but he always said he’s fine.”

“What happened?” he asked. He turned his gaze to his father who is sitted on the sofa.

“Sumakit na naman ang sentido niya. Thankful na nga ako dahil retire na siya sa pagiging pulis pero ang pumalit naman ay ikaw.”

“Ma…” Sa tuwing naiinis ito sa kaniyang ama ay nadadamay siya. “We already talked about that. Bakit napunta sa akin ang usapan?”

“Dahil hindi ko pa rin maintindihan kung bakit pagpupulis ang pinili mo. I have a lot of business in Manila that you need to take over. Bakit hindi mo na lang ako palitan bilang CEO?”

Bahagya siyang natawa. “No way.”

“And why? Alam ko na ang sagot mo. Kausapin mo na nga lang iyang tatay mo at na-stress na ako!”

Napapangiti at napapailing na lang siya sa tinuran ng kaniyang ina. His mother is pure Filipina and came from a wealthy family. May business itong beauty products sa Pilipinas at madalas itong wala sa kanilang bahay dahil sa pag-aasikaso sa kanilang negosyo. Gusto niya itong tulungan ngunit wala ang puso niya sa pagnenegosyo. Hindi iyon challenging rule para sa kaniya at ang propesyong napili niya ang swak sa kaniya.

Nilapitan niya ang kaniyang ama na noon ay nasa veranda na at malalim na naman ang iniisip. Sa tuwing naiinis na ang kaniyang ina rito ay tahimik na lamang ito sa isang sulok. Madalas na nangyayari na ang ganoong eksena sa pagitan ng kaniyang mga magulang at kung tatanungin naman niya ang kaniyang ama ay wala naman daw itong problema.

“Le papa? (Something wrong, papa?)” tanong niya.

Sumulyap ito sa kaniya. “Ah, Rendell. C'est toi. Rien (It’s you. Nothing.)”

“Le mama, m'a dit que tu as mal à la tête. (Mother told me that you have a headache.)”

“Mal de tête léger. Aucune raison de s'inquiéter. Tu sais que ta mère devient parfois paranoïaque. (Mild headache. There’s nothing to worry about. You know that your mother sometimes is getting paranoid.)”

“She’s worried, papa. Why don’t you try to go to the hospital? I guess it wasn’t a mild headache if it is frequent to happen.”

He took a deep sighed. “I’m okay, son. I’m just getting bored while staying here alone. I think I should accompany your mother when she’s going to the Philippines oftentimes.”

“Uhm, maybe that’s a nice idea. I’ll go upstairs.” Sabay tinapik lang niya ang kaniyang ama sa balikat. Hindi na rin niya hinintay ang tugon nito at dire-diretsong umakyat.