รุ่งเช้าใต้เท้าหวัง นั่งรถม้าไปรับฮูหยิน ที่บ้านเดิมของนาง กลับมาจวนด้วยตัวเอง
พอตกดึก ก็ไปยังเรือนของอนุหลิน นางดีใจรีบออกมาต้อนรับเอาอกเอาใจ เหมือนเช่นเคย แต่นางสังเกตอาการของใต้เท้า วันนี้กลับเฉยเมยทำปั้นปึ่งใส่เธอ
" ไม่ต้องหรอก มาพูดธุระเลยดีกว่า "
อนุหลินหน้าเสีย แต่ก็รีบกลับมายิ้มแย้มเหมือนเดิม
" ท่านพี่ มีอะไรหรือเจ้าคะ "
" เจ้ารู้เรื่อง ที่เกิดขึ้นที่เรือนของเหวินเอ๋อร์ หรือไม่ " ใต้เท้าหวังหยั่งเชิง
อนุหลินหน้าซีด รีบใช้แผนเดิมคือ แผนบีบน้ำตาเรียกร้องความสงสาร
" ฮึก! ๆ น้องเพิ่งรู้ข่าวเมื่อเช้าเองเจ้าคะ ฮึก ! ๆ น้องไม่คิดมาก่อนเลยว่า น้องจะไว้ใจคนผิด ฮึก!ๆ อุตส่าห์ให้มาช่วยดูแลจวน แต่นางกลับ....น้องเองก็ผิดที่ไม่เคย ได้ไปตรวจสอบ จนเกิดเรื่องกับ อนุเหวิน น้องเสียใจจริงๆเจ้าคะ ฮือๆๆๆ "
เห็นเท่านี้ใต้เท้าหวัง ก็เกือบใจอ่อน ดีที่นึกถึงคำสอนของมารดา จึงหักใจ บอกอนุหลิน ว่าต่อ
