Geçmiş
Burası, Afrika'nın derinliklerinde, korkutucu derecede tenha ve insanlardan uzak bir yer. Etrafımda gördüğüm insanların çoğu siyahiydi, ve artık Afrika'da olduğumu varsayıyordum. Ailem sandığım insanlardan koparılıp buraya getirilmeden önce, onların aslında ailem olmadığını öğrenmiştim. Bu gerçeği kabullenmek, buradaki acımasız yeni hayatıma ilk adımı atmak anlamına geliyordu.
Kampa geldiğim ilk gün, hayatımın en acı dolu deneyimlerinden birini yaşadım. Burası, bağırışların ve korkunun birbirine karıştığı soğuk, duygusuz bir yerdi. Anne diye ağlarken, birinin bana attığı dayaklarla sarsıldım; burada kimsenin annesi yoktu, aile kavramı yerle bir olmuştu. Bana ait olduğum tek yerin burası olduğunu söylediler. Bu sert gerçekler, yüreğimi sıkıştırdı, ama bir yandan da hayatta kalmak
