Halos magdasal ako sa lahat ng santo habang nasa daan pauwi. Sinubukan kong tawagan si seven pero ring lang ang naririnig ko at hindi sya sumasagot. Pati ang linya ng ate ko ay hindi ko na rin matawagan. Maging ang kay mommy at kay papa. Lalo lang akong kinakabahan, damn it!
Sinubukan rin akong tawagan ng mga kaibigan ko. I don't think I need someone to talk to when I'm at this state. Ramdam ko rin ang tinginan sa akin ng mga kasabay ko sa bus. Marahil napansin nila ang pamumutla ko at pati na rin ang pagpapanic ko. Malapit na mag alas singko at halos ngayon lang umusad ang sinasakyan ko! Isang oras na byahe pa iyon!
Sa usad ng bus na iyon ay hindi ko maiwasan ang mabagalan. Umabot pa sa puntong pinasabi ko sa konduktor na sabihin sa driver na bilisan ang patakbo. Ganon na lang ang takot
