ใต้อาณัติมังกรร้าย

บทที่ 4 เผด็จการ

คำตอบอย่างไม่ยี่หระของเขา ทำให้เธอเดือดปุด ๆ ใบหน้าแสดงออกถึงความไม่พอใจ พลางมองเขาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ แต่ยิ่งเห็นเธอโกรธเขายิ่งได้ใจ ใบหน้าหล่อเหลาแววตาทรงอำนาจโน้มหน้าลงมาใกล้จนเธอชะงัก

“คนอาศัยอย่างเธอมีสิทธิ์ยุ่งกับของส่วนตัวเฮียด้วยเหรอ?”

เสียงทุ้มเอ่ยออกมาฟังดูแหบพร่า นุ่มนวลแต่แฝงไปด้วยความสมเพช และขีดเส้นความสัมพันธ์คำว่าของส่วนตัวมันกระแทกหน้าเธออย่างจัง คาร่าได้แต่มองสบตาเขาพลางกำมือเข้าหากันแน่น นัยน์ตาคู่สวยตราตรึงจ้องติณณ์ไม่กะพริบ

“ก็ได้ค่ะ…คาร่าเข้าใจแล้ว”

เห็นเธอเอ่ยอย่างว่าง่ายเขาจึงยกยิ้มและขยับตัวถอยหลังออกห่าง แววตาไร้ซึ่งความเสน่หาต่อภรรยาสาวตรงหน้า ยิ่งเห็นยิ่งไม่สบอารมณ์ เพราะไม่ชอบคนอายุน้อยกว่าเป็นทุนเดิม ซึ่งหญิงสาวผู้มีสถานะเป็นภรรยาอายุห่างกันถึงห้าปี

“รู้ก็ดี…ถ้าอย่างนั้นก็อยู่เงียบ ๆ เฮียจะออกไปข้างนอก”

ในเมื่อไม่มีอะไรสำคัญเขาก็จะไม่อยู่ห้องชั่วคราวเพราะไม่อยากเห็นหน้าเธอ จะได้รู้ไว้ซะว่ารังเกียจขนาดไหน อีกอย่างต้องการให้คนไปสืบประวัติของเด็กตรงหน้านี่ด้วย เพราะเมื่อคืนมัวแต่ดื่มกับลูกพี่ลูกน้องอย่างซันจนลืมเรื่องสำคัญไป

“แล้วเฮียติณณ์จะไปไหนเหรอคะ?”

ร่างบางเอ่ยปากถามตามมารยาท เพราะอย่างไรก็ต้องอยู่ด้วยกัน แต่อีกคนกลับคิดว่าเธอกำลังสวมบทบาทของเมียด้วยการเอ่ยปากรั้งผัว ติณณ์จึงตวัดสายตามองอย่างไม่พอใจพลางกดเสียงต่ำ

“การแต่งงานครั้งนี้มันคือเรื่องจอมปลอม เฮียไม่ได้รักเธอ ดังนั้นไม่ว่าจะไปไหนหรือทำอะไรไม่ต้องถาม ไม่ต้องอยากรู้ นี่ไม่ใช่ประโยคบอกเล่าแต่คือประโยคคำสั่ง…คาร่าเข้าใจใช่ไหม?”

ประกายตาเย็นเยียบของเขาเรียบนิ่งจนเธอสะอึก ก่อนจะเม้มปากแน่นเพื่อควบคุมก้อนเนื้อในอก และฉีกยิ้มหวานหยดให้เขาสบายใจได้ว่าเธอไม่มีทางทำแบบนั้น

“คาร่ารู้แล้วค่ะ”

“ฉลาดแบบนี้ก็ดี”

ร่างบางหุบยิ้มลงทันทีเมื่อได้ยินประโยคเอ่ยแขวะจากเขา จนกระทั่งร่างสูงหันหลังคาร่าจึงได้แต่ส่งสายตาค้อนขวับ และแอบแลบลิ้นทะเล้นตามหลังไปอย่างไม่สบอารมณ์ โดยไม่รู้เลยว่าคนช่างสังเกตอย่างติณณ์เห็นการกระทำทั้งหมดผ่านกระจกเงาในห้อง ขาแกร่งจึงชะงักไปเล็กน้อย

“มีอะไรอีกเหรอคะ?”

สาวน้อยถึงกับตื่นตระหนกแต่ยังคงยิ้มราวกับไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเมื่อเห็นเขาหันหลังกลับมา พร้อมใบหน้าถมึงทึงราวกับจะฉีกกระชากร่างเธอออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

“ถ้าเห็นทำแบบนั้นอีก ฉันจะตัดลิ้นเธอโยนให้จระเข้กินซะ!”

น้ำเสียงดุดันหน้าตาจริงจังอีกทั้งคำพูดของเขา ทำให้คนตัวเล็กเบิกตากว้างแสดงสีหน้าเลิ่กลั่กเพราะไม่คิดว่าเขาจะเห็น จึงหลุบสายตาลงเล็กน้อยพลางเอ่ยรับผิด

“คาร่าขอโทษค่ะ…ไม่ได้ตั้งใจ”

ใบหน้าหวานซึ้งเงยขึ้นพลางส่งสายตาขอโทษและออดอ้อนอยู่ในที ทำให้คนที่ตั้งท่าจะตวาดกลืนคำพูดลงท้องไป วันนี้เขาไม่อยากต่อล้อต่อเถียงกับเธอนะถึงยอมรามือ

“ทีหลังอย่าให้เห็น”

ติณณ์เอ่ยทิ้งท้ายก่อนจะเดินจากไปด้วยสีหน้านิ่งเรียบ ท่ามกลางสายตาของสาวน้อยร่างบางผู้มีใบหน้าตราตรึงใจอย่าง

คาร่า เมื่อเห็นว่าคนนิสัยไม่ดีไปแล้วเธอจึงสบถด่าเขาออกมา แววตาฉายแววร้ายกาจพร้อมแผนการบางอย่าง

“เผด็จการ…กลับมาเฮียรอรับเซอร์ไพรส์ได้เลย!”

ใบหน้าสวยยกยิ้มพลางมองไปยังห้องนอนของเขา ในเมื่ออยู่กันดี ๆ ไม่ได้เธอก็จะแผลงฤทธิ์จนเขาต้องปวดประสาทแน่นอน ก่อนจะเดินกลับชั้นสองและตรงไปยังห้องนอน นัยน์ตาคู่สวยจ้องมองตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่ที่ตกแต่งแบบฝังผนังในห้องแต่งตัว จัดการคว้าเสื้อผ้าในตู้ครึ่งหนึ่งของเขาออกมาและโยนทิ้งลงพื้นอย่างจงใจ

“ลาก่อนนะเสื้อผ้าที่แสนน่าสงสาร”

ใครใช้ให้เจ้าของมันใจร้ายก่อนล่ะ เพราะเธอถือคติที่ว่าดีมาดีกลับ ร้ายมาก็ต้องร้ายกลับจะได้สมน้ำสมเนื้อ คาร่ายกยิ้มปรายตามองเสื้อผ้าราคาแพงระยับของเขาอีกครั้ง ก่อนจะเดินออกจากห้องเพื่อไปเอากระเป๋าเสื้อผ้าตัวเองเข้ามา ส่วนเรื่องเสียดายไม่เสียดายเธอไม่สนเพราะนั่นมันของเขาไม่ใช่ของเธอสักหน่อย แต่ถ้ามาทวงเงินละก็ บอกเลยว่ากระเป๋าเงินผัวเท่ากับกระเป๋าเงินเมียนะคะคุณสามีจอมเผด็จการ!

บริษัท ชวัลกร กรุ๊ป

ร่างสูงกำลังจดจ้องมองรายงานที่ลูกน้องส่งมาทั้งหมด คือประวัติของคาร่า ลูกเป็ดขี้เหร่ที่แม่เขาประเคนมาให้ หญิงสาวอายุยี่สิบสองปี เรียนที่คิงเวลล์มหา’ลัยคนละฟากกับมหา’ลัยแอลที่เขาเคยเรียน ประวัติออกจะดูธรรมดาสามัญจนเขาได้แต่ผ่อนลมหายใจ ก่อนจะชะงักเมื่อพลิกดูอีกหน้าเห็นชื่อผู้เป็นบิดาบังเกิดเกล้าของเธอ ไมเคิล ฟรานซิโก ตอนแรกเห็นนามสกุลของเธอเขาก็ไม่ได้ฉุกคิดเพราะนามสกุลซ้ำกันนั้นมีมากมาย แต่ชื่อและนามสกุลซ้ำมันจะบังเอิญเกินไปไหมนะ

ท่าทางนิ่งเฉยบนใบหน้างดงาม แต่เรียวคิ้วขมวดเข้าหากันตกอยู่ในสายตาของหมินผู้เป็นมือขวา ลูกน้องคนสนิทที่ผู้เป็นปู่คัดเลือกให้มาดูแลติณณ์ตั้งแต่ยังเด็ก และยังมีตงมือซ้ายที่ถูกส่งไปควบคุมงานที่ฮ่องกงที่ใกล้ชิด นอกเหนือจากนั้นก็คือสองแฝด เลี่ยงจิน เลี่ยงหลง ซึ่งเป็นลูกของลูกน้องคนเก่าแก่ในตระกูล

“ไมเคิล ฟรานซิโกร ได้สืบเบื้องลึกเบื้องหลังหรือยัง”

เสียงทุ้มเอ่ยออกมาทั้งที่นัยน์ตายังจ้องมองรายงานตรงหน้า ถ้าเพียงแค่เรื่องบังเอิญเขาจะไม่ติดใจเอาความอะไรกับผู้หญิงคนนั้น เพราะยังไงก็แค่เมียแต่งที่แม่หามาให้ จะหักหน้าโดยการไม่รับก็คงทำไม่ได้ ภาพลักษณ์ของเขามันสำคัญกว่านั้น

“เอ่อคือ”