บทที่ 1สาวน้อยกินเก่ง
1461 Words
5 ปีที่แล้ว
“กรี๊ดหล่อมาก โอ๊ยจะเป็นลม”
เสียงกรี๊ดกร๊าดราวกับคนเสียสติของเพื่อนร่วมชั้นเรียน ทำให้สาวน้อยตัวอวบแก้มอิ่มอย่างคาร่าได้แต่ขมวดคิ้ว และนึกสงสัยว่าใครกันที่ทำให้เด็กสาวอย่างที่กำลังโตคลั่งไคล้ได้มากขนาดนี้ เธอจึงใช้มือแงะบรรดาเพื่อนสาวในชั้นออกจากรั้วเหล็กกั้นระหว่างเขตมหาลัย กับมัธยม
“นี่ขอทางหน่อยอยากเห็น”
“อะไรยัยอ้วน มาผลักฉันทำไม!”
เสียงสาวน้อยอีกคนเอ่ยเสียงกระชากอย่างไม่พอใจ ทั้งที่คาร่าแค่แหวกตัวเธออกเท่านั้น แต่เพราะเสียงดังแสบแก้วหูเพื่อนคนอื่นที่มามุงดูรุ่นพี่หนุ่มหล่อของมหาลัย ก็เลยพลอยหันมาสนใจบทสนทนาของทั้งคู่ด้วย
“เราขอทางแล้วเมนี่ไม่ยอมหลบ”
เด็กสาวเอ่ยเสียงแผ่วก็ทุกคนต่างก็มุงกันเต็มไปหมด เธอก็แค่อยากเห็นเลยขอแล้วแต่เมนี่เพื่อนร่วมชั้นเอาแต่ร้องกรี๊ด แบบไม่สนสี่สนแปดเธอเลยใช้มือขยับ ไม่ได้ตั้งใจจะผลักเลย
“ใครมาก่อนได้ก่อนสิ” เมนี่เท้าเอวเอ่ยเสียเหวี่ยง
“คาร่านี่เธอไม่เคยเห็นเหรอนั้นพี่ติณณ์เลย ความหล่อของเขาเลื่องลือระบือไกลมาก ไม่มีใครไม่รู้จักหรอกนอกจากเธอ” เพื่อนร่วมชั้นที่มีชื่อว่าลินเอ่ยแทรกขึ้นมาเสียงดัง เหมือนคาร่าไม่ยอมติดตามข่าวสารหรือไม่ก็เป็นพวกเนิร์ดที่หมดมุ่นแต่กับอะไรบางอย่างอีกทั้งยังไม่ดูแลตัวเอง ในสายตาเพื่อนร่วมชั้นคาร่าจึงเหมือนเป็นเพียงแกะดำเท่านั้น
“เราไม่รู้จักแปลกด้วยเหรอในเมื่อเราอยู่มัธยม ส่วนอีกฝั่งเป็นเขตของมหาลัย” คาร่าเอ่ยแย้งอย่างไม่พอใจ เพราะรับรู้สายตาของเพื่อนทุกคนได้ว่าไม่ค่อยเป็นมิตรกับเธอ
“เมนี่แกหลบ…แล้วให้ยัยอ้วนไปดูให้เต็มตา” หมวยอิงสาวสวยที่โดดเด่นที่สุดสั่งเมนี่ที่มีสีหน้าหงิกงอ เพื่อให้คาร่าได้เห็นรุ่นพี่สุดหล่อให้เต็มตา คาร่ามองหมวยอิงด้วยแววตาไม่พอใจและระแวงเพราะสาวสวยแสนโดดเด่นอย่างหมวยอิง เป็นตัวตั้งตัวตีในการกลั่นแกล้งเธอมาตลอด
“เข้าไปสิอีอ้วน ดูให้เต็มตา”
ผลัก!
เมนี่ผลักไหล่เธอจนเซไปชนกับรั้วกั้นเขตซึ่งเป็นตะแกรงเหล็กให้เกราะ เพราะอยากรีบไปจากที่นี่คาร่าจึงมองผ่านไปยังเขตของมหาลัยที่มีสนามฟุตบาลขนาดใหญ่ขวางกั้น ดวงตากลมโตจ้องมองไปยังชาหยนุ่มคนหนึ่งที่มีออร่าบางอย่าง เห็นแค่แผ่นหลังก็รู้แล้วว่าหล่อ จนกระทั่งพี่เขาหันหน้ามาทางนี้ ชั่วขณะนั้นสองตาก็ไม่สามารถละออกไปจากร่างของรุ่นพี่คนนั้นได้ นอกจากความสูงแล้วใบหน้าของเขายังโดดเด่นเป็นที่สุด นัยน์ตาคมรับกับจมูกโด่งเป็นสันและริมฝีปากบางสีชมพู เธอไม่รู้เลยว่าใบหน้าอวบอิ่มของตัวเองกำลังแดงระเรื่อมากแค่ไหน…จนกระทั่ง
“พี่ติณณ์อีอ้วนนี่ชอบพี่ค่ะ!”
เสียงของเด็กสาวมัธยมอย่างหมวยอิงตะโกนดังลั่นจนคนที่อยู่มหาลัยต่างหันมามองและจับจ้องมายัง ‘คาร่า’ เป็นตาเดียวก่อนจะหัวเราะพรืดออกมาอย่างเก็บอาการไม่อยู่ คาร่าได้แต่เลิ่กลั่กหันไปมองตัวต้นเหตุอย่างหมวยอิง ทุกคนต่างมองด้วยสายตาเหยียดหยาม เสียงหัวเราะมากมายทำให้เด็กสาวอายุสิบเจ็ดปีทำตัวไม่ถูก มือกำลูกกรงแน่น ใบหน้าซีดเผือด แววตาสั่นระริกด้วยความอับอาย ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็เจอแต่คนหัวเราะดังลั่นเข้าสู่โซนประสาท นอกจากแววตาคมกริบของรุ่นพี่คนนั้น มีเขาคนเดียวที่มองเธอนิ่ง ๆ แววตาไม่แสดงความหยามเหยียดหรือสมเพช อะไรออกมาเลย
“หัวเราะอะไรของพวกมึงตลกมากมั้ง!”
พี่เขาตวาดคนในสนามฟุตบอลเสียงดังลั่น ก่อนจะหันมาตวัดสายตาใส่หมวยอิงอย่างไม่พอใจ จนสาวสวยวัยใสหน้าหดเหลือสองนิ้ว รุ่นพี่หน้าหล่อเลื่อนสายตามาสบกับเธออีกครั้งก่อนจะหันหลังเดินออกจากสนามไปด้วยอารมณ์ขุ่นมัว คล้อยหลังไปไม่นานคนในสนามรวมถึงเพื่อนร่วมชั้นของเธอ ก็ทยอยออกจากบริเวณนี้ไป คงจะมีเพียงเด็กสาวอย่างคาร่าที่ยืนนิ่งอยู่ไม่ไปไหน เธอไม่รู้ว่าตอนนั้นเขาคิดอะไร แต่มันช่วยให้สถานการณ์ที่แสนยากลำบากของเธอดีขึ้น
หลังจากนั้นสาวน้อยแก้มอิ่มก็รีบกลับบ้าน เพื่อไปค้นหาประวัติของรุ่นพี่สุดหล่อที่มีชื่อว่า ติณณ์ ทันที ไม่อยากจะเชื่อเลยแค่เพียงพิมพ์ชื่อลงบนโซเชียวก็มีข้อมูลผุดขึ้นมาเต็มไปหมด เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าตัวเองเป็นยัยบ้านนอกไม่รู้จัก พี่ติณณ์ เหมือนอย่างที่พวกเพื่อนร่วมชั้นพูดไว้ไม่มีผิด
“หล่อจัง…”
สาวน้อยพึมพำกับตัวเองอย่างมีความสุข ตอนนี้เธอกำลังเลื่อนดูภาพของรุ่นพี่ไปเรื่อย ๆ อย่างไม่รู้จักเบื่อ เพราะพี่เขาหล่อทุกมุม ขนาดใส่ชุดธรรมดาก็ยังมีออร่าออกมา เหมือนพวกศิลปินดารา ที่ความไม่ธรรมดาเปล่งประกายออกมา
ตั้งแต่วันนั้นจนตอนนี้ผ่านมาเดือนกว่า เธอก็คอยติดตามข่าวสารของรุ่นพี่หนุ่มราวกับเป็นเอฟซีตัวยงของพี่ติณณ์ ไม่ต่างกับบรรดาเพื่อนร่วมห้องเรียนคนอื่น อย่างหมวยอิงดาวโรงเรียนแม้จะโดนพี่เขามองแรงขนาดนั้นเจ้าหล่อนยังไม่สลด ยังชอบชวนพวกเพื่อนไปกรี๊ดพี่เขาข้างรั้วอยู่เป็นประจำ ส่วนเธอน่ะเหรอติดตามในไอจีก็พอ ช่วงนี้ต้องเตรียมตัวสอบด้วย เพื่อนก็ไม่มีไม่รู้จะไปเที่ยวไหนนอกจากนอนเปื่อยอ่านนิยาย
Tinn_Korn Update story
“กรี๊ด พี่เขาอัปเดตไอจี”
ฉันเบิกตากว้างพลางกำโทรศัพท์มือถือแล้วเขย่าไปมา อยากจะลงไปกลิ้งสามสิบแปดตลบให้หายตื่นเต้น เพราะตั้งแต่เริ่มติดตามพี่เขาไม่ค่อยอัปเดตอะไรเลย เหมือนสมัครไว้แล้วลืมรหัสอย่างไรอย่างนั้น เมื่อตั้งสติได้ฉันเลยรีบพลิกตัวนอนคว่ำกดเข้าไอจีเพื่อดูการอัปเดตของรุ่นพี่สุดหล่อ
มือรีบกดเข้าไปดูด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ เพราะในสตอรี่ที่ลงไม่มีหน้าพี่เขาเลยแม้แต่ติ่งหูยังไม่เห็น คาร่าอยากจะบ้าตายรับไม่ได้อยากเห็นหน้าหล่อ ๆ ของพี่ติณณ์ ฮือ ฉันทิ้งโทรศัพท์ลงแล้วชักดิ้นชักงอเพราะทนต่อความคิดถึงไม่ไหว อาการตอนนี้เหมือนศิลปินที่หายไปนานไม่ยอมออกเพลงใหม่มา แต่บทจะมาก็มาแค่โปสเตอร์เพลง อยากจะกรี๊ด
“เอ๊ะ แต่สนามมันคุ้นมากนะหรือจะเป็นสนามบอลมหาลัยแอล”
เพราะความคิดถึงมากล้นฉันจึงขุดตัวเองออกจากที่นอนและลุกไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปต้อนรับศิลปิน เอ้ย! ไม่ใช่เพื่อไปดูพี่ติณณ์ให้หายคิดถึง ผู้ชายที่ปลื้มปริ่มตั้งแต่ครั้งแรกไม่น่าเชื่อเลยว่าตัวเองจะคลั่งไคล้ผู้ชายราวคนเสียสติ แบบพวกหมวยอิง
“โอ๊ย แล้วทำไมใส่ไม่ได้สักชุดเนี่ย!”
อยู่ดี ๆ ก็เกิดอาการอยากสวยขึ้นมา ทั้งที่ปกติแทบจะไม่สนใจอะไรเลย มองดูเสื้อผ้าในตู้แล้วก็ได้แต่ขมวดคิ้วและถอนหายใจออกมา ไม่ใช่ว่าไม่มีชุดสวยลูกสาวห้องเสื้อชื่อดังจะไม่มีของสวย ๆ งาม ๆ ได้ยังไงล่ะ แต่เพราะไม่เคยใส่ใจเรื่องพวกนี้ต่างหาก รู้ตัวอีกทีก็ปล่อยตัวกินจนเพลินแก้มกลม ตัวกลม นุ่มนิ่มเป็นเต้าหู้ไปหมด แด๊ดดี้เห็นก็ไม่ห้ามมีแต่จะสนับสนุน ต่างจากผู้เป็นแม่ที่เอาแต่บ่นเพราะกลัวเสียสุขภาพ เวลากินของหวาน
“เอาเถอะ แค่ไปแอบดูก็พอหรือถึงเจอกันพี่เขาคงไม่สนใจหรอก”
ว่าแล้วก็รีบจัดการตัวเอง เพื่อไปยังสนามฟุตบอลของมหาลัย วันนี้เป็นวันหยุดของโรงเรียน แต่สำหรับพวกนักศึกษา ได้ยินมาว่าการเรียนการสอนแล้วแต่อารมณ์อาจารย์ ดังนั้นถ้าช้ากลัวว่าจะไปแล้วไม่เจอพี่เขา
- Writer
