บทที่ 7 พิสูจน์ดูเอง

1197 Words

เขาจัดการโยนร่างบางลงบนโซฟาขนาดใหญ่อย่างแรง จนสาบเสื้อคลุมเผยออ้าออกเห็นทรงอกอวบอิ่มไปถึงครึ่ง ร่างสูงยืนจ้องร่างบางด้วยสายตาร้อนแรงจนคาร่ากระสับกระส่ายไปทั้งตัว ใบหน้าสวยจ้องมองคนร้ายกาจตรงหน้านิ่งไม่รู้จะพูดอะไรนอกจากกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อเขากระชากเสื้อเชิ้ตที่ปลดกระดุมบนไว้แล้วออก จนได้ยินเสียงผ้าบาดกับผิว แควก! ร่างบางกึ่งนั่งกึ่งนอนเบิกตากว้างอยู่บนโซฟา ทั้งอยากจะมองและไม่อยากมอง ก็นะลำคอแกร่งที่เต็มไปด้วยรอยสัก ตลอดจนไหปลาร้าได้รูป อีกทั้งแผงอกที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเรียงตัวสวย ทำให้คาร่าไม่อาจละสายตาไปได้ แววตาสับสนระคนเหม่อลอย ทำให้ติณณ์ก้าวเข้าไปประชิดกระต่ายตัวน้อยจอมลามกตรงหน้า ด้วยใบหน้าดุดันแฝงความร้ายกาจต่างจากเวลาปกติ ประหนึ่งร่างเทพบุตรและซาตานก็ไม่ปาน “เด็กลามก” “ไม่ใช่นะอื้อ~” ร่างบางไม่ทันได้ปฏิเสธก็โดนคนที่เคลื่อนตัวลงมาทาบทับประกบริมฝีปากลงมาทันที มือหนารวบข้อมือเ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD