Hala birbirine sarılı halde kapı önünde dikiliyor, gözlerinin içine bakıyorlardı. Barlas bir ömür kalırdı orada; engin denizleri andıran, gök yüzü kadar uçsuz bucaksız olan o gözlerde. Nefes için de durum farklı değildi. Sanki bütün dünyası o iki gece karası göze sığdırılmıştı da, orada yaşıyordu.
Dikilmekten yorulunca ağırlığını bir ayağından diğerine aktarmak için kıpırdandı. Adamın belini kavrayan elleriyle kaşları çatıldı. Gözlerini kapatmış, dişlerini sıkıyordu. "Kıpırdanma," dediğini duydu varla yok arası bir fısıltıda. Neden? Karnını dürten 'şey' bacağı olabilir miydi? Başka ne olabilirdi ki, canım?
Bazen onun da sıradan bir erkek olduğunu unutuyorsun Nefes.
Her hangi bir cinsel yakınlaşmaları olmadığı için yok sanmamıştı, sadece ilk defa hissedince bir heyecan yapmış saçmalıyord
