After that night sa Bulacan ay nag-impake ako at umuwi sa bahay namin sa city. Hindi ko pala kayang tumagal na ipamukha sa akin ni Simon na wala na talaga kaming pag-asang dalawa. Maybe, hindi ko na dapat siya guluhin or hindi ko na dapat sabihin yung feelings ko para sa kanya. He slapped me the fact na masaya na siya at huwag ko nang guluhin pa.
Hindi na ako nagpaalam kila Luther at Sasha nang umalis ako. I know it's rude pero tinext ko nalang sila na umuwi na ako. Hindi din naman ako nahirapan mag commute dahil pag labas ko ng subdivision nila Luther ay hi-way na.
Ilang araw nalang ay matatapos na ang year na 'to sa school. Meron pa ngang year end party sa Easton na hindi ako sigurado kung dadaluhan ko. Nawalan na talaga ako ng ganang mabuhay simula ng dumating si Simon. Everyday, he m
