หลังจากวันนั้นฉันก็พยายามหาอะไรมาทำเพื่อไม่ให้ตัวเองรู้สึกว่าง ฉันตัดสินใจเล่นบาสอย่างจริงจังและไปทำงานที่ร้านของแม่ฉันเพื่อหารายได้อยู่บ้าง แต่วันไหนที่ต้องซ้อมกีฬาที่หนักก็ไม่คิดที่จะนึกถึงหาพี่สหรัฐเลยเพราะมัวแต่ยุ่งกับเรื่องส่วนตัวแถมยังดื่มเหล้าหนักมากตั้งแต่วันนั้น
จนทำอย่างเคยชินในทุกๆวัน จากเด็กนักเรียนม.5ใสๆซื่อๆ เป็นเด็กดีของพี่ๆกลับกลายมาเป็นนักศึกษาปี4ของคณะบริหารธุระกิจ Business Administration พี่พระรามเองก็เรียนบริหารธุรกิจเหมือนกันและเข้าทำงานที่บริษัทพ่อของเขา
ชีวิตที่เรียนไปด้วยทำงานไปด้วยและหักโหมกับการเล่นบาสอีก เลยทำให้ฉันแทบจะลืมเรื่องราวของพี่สหรัฐไปได้เลยทีเดียว และตั้งแต่วันนั้นฉันก็ตัดสินใจที่จะขาดการติดต่อกับพี่สหรัฐโดยตรงทุกทางและขอเลือกที่จะไม่รับรู้เรื่องราวของเขาอีกเลย
แม้พี่ชายหรือแม่ของฉันจะพยายามเล่าเรื่องราวของพี่สหรัฐ ฉันก็บ่ายเบี่ยงตลอดเวลา วายุเองก็ย
