เช้าวันต่อมาฉันที่รู้สึกหนักๆอยู่บริเวณรอบตัวก่อนที่จะค่อยๆเปิดเปลือกตาทั้งสองข้างขึ้นและพบกับว่ามีท่อนแขนของใครบางคนที่ตอนนี้กำลังโอบกอดรั้งเอวของฉันไว้โดยที่ทั้งสองคนนั้นได้นอนหันหน้าเข้าหากัน ฉันเลือกที่จะไม่ได้ดิ้นรนอะไรแต่ทำได้เพียงนอนมองใบหน้าคมคายที่เปลี่ยนไปอย่างลี้ลับ ฉันไม่เคยรับรู้ได้เลยว่าตอนนี้คนพี่จะรู้สึกยังไงกับฉันหรือจะยังคงรักฉันอยู่ไหม
แต่ไม่ว่ายังไงและเวลาจะเปลี่ยนไปขนาดไหนหรือฉันจะพบเจอกับผู้คนมากมายที่เข้ามาในชีวิตฉันมากสักแค่ไหน ยังไงในหัวใจของฉันก็ยังคงมีเพียงพี่สหรัฐอยู่ในใจ ทุกวันที่อยู่ที่จีนฉันได้แต่เฝ้ารอวันที่พี่สหรัฐจะกลับมาหาฉันบ้างแต่ไม่ว่ายังไงก็ดูเหมือนว่าการรอของฉันจะเปล่าประโยชน์และไร้ค่าเป็นอย่างมาก
//เรย์คิดถึงพี่รัฐนะ แล้วพี่รัฐละคิดถึงเรย์ไหม
"อื้อ~~ ตื่นแล้วทำไมไม่ปลุก!"
"เรย์ไม่อยากกวนตอนพี่นอนค่ะ"พี่สหรัฐไม่ได้พูดคุยอะไรต่อกับบทสนทนานี้ก่อนที
