09.42 น.
ฉันตื่นขึ้นมาแล้วพยายามตั้งสติ มองไปรอบๆ ก็ไม่เห็นพี่แทนแล้ว
เมื่อเอื้อมมือไปหยิบนาฬิกาที่อยู่ตรงหัวเตียงมาดูแล้วก็ต้องตาโต
ชิบหายแล้ววาเลน วันนี้ฉันมีเรียนทั้งวัน
ฉันจึงพยายามดันตัวลุกขึ้นด้วยความเร่งรีบ
แต่ว่า
ตุบ
“อ๊ะ “ พอก้าวขาลงเตียงเท่านั้นแหละ ฉันก็ล้มฟุบลงพื้นทันที
แกรก
“ วาเลน !!! “ ฉันหันไปมองประตูที่เปิดออกก็เห็นว่าเป็นพี่แทนนั่นเองที่เปิดเข้ามาแล้วเขาก็รีบวิ่งมาฉันทันที
“ เป็นอะไรมั้ย ค่อยๆ ลุก “ พี่แทนเข้ามาประคองฉันให้ขึ้นมานั่งลงบนเตียง
" ไม่เป็นไร " ฉันก้มหน้าลงแล้วเอ่ยบอกเขาไปเสียงอ่อน
ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองเขาตรงๆเลยแม่จ๋า หน้าฉันร้อนไปหมดแล้วตอนนี้
" หึ ก้มหน้าทำไม " พี่แทนหัวเราะในลำคอแล้วถามฉันเสียงนุ่ม
“ เพราะพี่นั่นแหละ “ ฉันเงยหน้าขึ้นแล้วมองค้อนเขา
“ พี่ทำอะไร “ เขาถามฉันด้วยสีหน้าซื่อๆ แต่สายตาของเขานี่มันเจ้าเล่ห์สุดๆ
“ บอกให้พอก็ไม่พอ ฮือ
