" มะ มานานรึยัง " ฉันถามขึ้นเมื่อเพื่อนทั้งสองเดินมานั่งตรงหน้าฉัน
แต่ดูจากสายตาแล้วเพื่อนฉันต้องเห็นพี่แทนไทแน่ๆ ถึงได้มองที่ฉันอย่างตั้งคำถามทางสายตาแบบนี้
" อะไรยังไงย่ะ " เป็นจันทร์เจ้าที่ถามขึ้นแล้วจ้องหน้าฉันนิ่งเหมือนจับผิดท่าทางของฉัน
" อะไร " ฉันถามแล้วมองหน้าพวกมันเลิ่กลั่ก เพราะสายตาของเพื่อนทั้งสองตอนนี้ดูไม่น่าไว้ใจเลยซักนิด เพราะคบกันมานาน ฉันถึงรู้ว่าถ้าเพื่อนทำสายตาแบบนี้คืออันตราย
แต่พอฉันถามไปทั้งสองก็ไม่ตอบอะไรเลย เอาแต่จ้องหน้าฉันนิ่งอยู่ตอนนี้
" เฮ้อ คือเมื่อคืนฉันจะโดนฉุด " แล้วสุดท้ายพอทนสายตาจับผิดของเพื่อนๆ ไม่ได้ ฉันเลยถอนหายใจออกมาแล้วบอกเรื่องเมื่อคืนที่เกิดขึ้นกับฉัน
" วาเลน " รรันชะงักไปแล้วก็เอ่ยเรียกชื่อฉันเสียงแข็งเพราะยัยนี่อาจจะคิดว่าฉันพูดเล่นมั้ง
แต่เรื่องแบบนี้ใครจะเอามาพูดเล่นกันล่ะ
" ไม่ได้ล้อเล่น จะโดนฉุดจริงๆ แต่พี่แทนไทเขามาช่วยไว้ทัน " ฉั
