" ไปเก็บของที่ห้องกิจการก่อนนะ " พอเพื่อนฉันเดินออกไป พี่แทนไทก็ทำท่าจะจูงมือฉันให้เดินตามไป
" ดะ เดี๋ยวสิ "
" มีอะไร " พี่แทนไทหันมามองฉันที่พูดขัดขึ้นเสียงดุๆ
และสายตาของเขาทำให้ฉันจะปฏิเสธไม่ไปด้วยนั้นพูดไม่ออก
" เอ่อ ป่าวค่ะ " สุดท้ายก็ได้แต่ส่ายหน้าแล้วยอมเดินตามเขาไปอย่างจนใจ
แล้วทำไมฉันต้องกลัวและยอมเขาด้วยเนี่ย
แอด
" อ้าว " พอเดินเข้ามา เพื่อนของเขาที่นั่งอยู่ในห้องก็หันมามองเราเป็นตาเดียว
แล้วสายตาพวกเขาก็หยุดมองที่มือของพี่แทนที่ตอนนี้กำลังกุมมือฉันอยู่ จากนั้นก็พากันยิ้มกรุ้มกริ่ม
" ง้อวววว มีจับมงจับมือ " และก็เป็นพี่ทากะที่พูดขึ้นแซว
" ปะ ปล่อย " ฉันพยายามบิดมือออกจากการเกาะกุมของพี่แทนพร้อมก้มหน้างุด
ถึงฉันจะแรง แต่การที่มายืนจับมือผู้ชายต่อหน้าคนเยอะๆ นี่ก็ไม่ใช่มั้ย แล้วฉันก็แรงกับทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องผู้ชาย เรียกได้ว่าอ่อนด้อยประสบการณ์ เพราะตั้งแต่เกิดมา ฉันเค
