HASTALIK
SAVAŞ – NİSAN
"Anne, bu çok güzel..."
Kızıma gülümseyerek evet, demiştim. Yalnızca o değil her şey çok güzeldi. Bu evde her ne varsa hepsi birbirinden güzeldi. Bu evi görür görmez zaten vurulmuştum. Dıştan her ne kadar muhteşem de içi de en az dışı kadar güzeldi. Öyle maddiyata değer veren biri değildim ama onun zenginliği beni bir şekilde mutlu ediyordu. O ne kadar zenginse oğlumun da yaşama ihtimali bir o kadar yüksekti.
Oğlum.
Canım oğlum.
Yiğidime göz ucuyla baktığımda Savaş'ın hediyelerinden biri olan trenle oynadığını görmüştüm. Savaş onlara o kadar çok hediye almıştı ki hangisiyle oynayacaklarını onlar bile şaşırıyordu. Onları böylesine mutlu görmek beni daha da muştu ediyordu. Umarım her zaman böyle oynamaya devam ederlerdi. Her zaman birlikte yan yana...
"Nisan Han
