-Seni anlıyorum.Ama aynı durumda benimde olduğumu unutuyorsun.Dün o dosyayı açtığımda ne kadar korktum bilmiyorsun.Aramak için bile beklemeden hızla evden çıktım.
Çünkü senin için endişelendim.Kendi fotoğrafımı gördüm ama senin için endişelendim.Sense kalkış benim suçlu olduğumu söylüyorsun.
-Tamam bu söylediklerim hoş değil.Ama ne yapsaydım.Boşboş oturamazdım.
-En azından ilk aklına geldiğinde polise gitmek yerine bana gelebilirdin.Bu daha az onur kırıcı olurdu.
-Özür dilerim.
-Şimdilik birşey demeyeceğim ama eve gitsem iyi olucak.
-Gitme.Lütfen kal.
-Ben bunun mümkün olduğunu sanmıyorum.
Başını ellerinin arasına alıp koltuğa yığıldı saçlarını karıştırmaya başladı.
-Aslı.Bana kızmakda haklısın ama bu konuya lütfen benim açımdan bak birde.
-Bakmadım mı sanıyorsun.Ne kadar korktuğ
