AN UNACCIDENTALLY

KABANATA 2

Images

Alas tres na kami nang hapon pinalabas noong huli naming proof kaya naman halos takbuhin ko na ang distansiya mula sa labas ng classroom hangggang sa parking lot.

Mabuti nalang at napapaligiran ng puro puno ang halaman sa buong school kaya kahit lampas tuhod ang suot naming palda at mahabang blouse ay hindi ko nararamdaman ang pamamawis. Kung tutuusin ay malamig ang simoy ng hangin, nakakagaan sa pakiramdam.

I stopped myself from half running when I darted my eyes on the same black car in the parking lot.

Bakit nandito pa din 'yon? Sino ang sundo niyo'n?

Para akong sinilaban nang mapagtanto ko ang kakaibang titig ng taong nasa loob nun. Tented ang sasakyan at hindi ko makita kung sino ang nasa loob ngunit ramdam kong mula doon ang nakatingin sa akin ngayon.

Dahil wala namang lumalabas para kausapin ako or kung ano man, mabilis ko itong tinalikuran at walang lingong likod na pumasok sa nag aantay na Van.

"Kamusta po ang araw niyo, ma'am Natasha?" Kuya Larry asked full of joy.

Back when I was just in my 3rth year being as an toddler, my parents introduced me to him. Matagal na siya sa pamilya namin kaya hindi na bago sa amin ang ibang bagay. Sometimes I'd found myself looking at him, being at his father side. Matanda na si Kuya Larry, may sumisibol na ding puting buhok sa kaniyang itim at laging nasa ayos na buhok. Ang kaniyang kutis ay nakikitaan na din ng pagiging kulubot. Nakasuot na din siya ng salamin dahil miminsan ko na siyang nakitang nagbabasa ng dyaryo at halos paliitin ang mata mabasa lang ang nilalaman ng article. He loves reading, as I observed about him.

I put my things on the other side of the chair besides me before adjusting the temperature of the aircon. "As usual Kuya, ayos lang po. How's my sister po pala, Kuya?"

Sana ay hindi nainip ang isang iyon kakaantay sa akin. Mabilis pa namang mabagot 'yun.

"Nasa kwarto niya lang po ma'am, minsan po ay inaakyat ni Nana doon para makausap. Kung hindi naman po laging nakatulala ay bigla bigla naman pong iiyak." He said in a concerned voice.

I took a deep sigh before caressing my forehead. Dapat nga na magbakasyon na muna siya kung iyon lang ang gagawin niya. Ang mabuti pa'y papasamahan ko siya kay Ryn.

Tahimik lang kami sa byahe hangggang sa matanaw ko ang subdivision namin. Out of the sudden, I remember the black car parked at school. Kung napansin ko iyon ay paniguradong ganoon din si Kuya. Siya kasi ang mas matagal na nakabantay doon.

"By the way Kuya Larry, napansin niyo po bang may nakapark na kotseng kulay itim kanina sa parking lot?"

Ngumiti siya sa akin mula sa side mirror bago sumagot. "Oho ma'am, halata hong mamahalin ang sasakyan."

Wala akong masyadong alam sa sasakyan kaya hindi ko pinatuunan ng pansin kung anong klasing sasakyan iyon. At wala din naman akong planong alamin kung magkano ang presyo nun. I'm just curious, para naman kasing wala siyang inaantay na susunduin sa school, if I'll be able to be a detective, parang ganun ang style. Para bang may minamatiyagan.

Pagkarating sa bahay ay agad akong umakyat para makapagpalit ng damit. I just wore maong pants and lose shirt before picking up my white sneakers. Hindi na ako nag abalang ayusin ang buhok ko sa pagmamadali.

Tiningnan ko ang katabing natutulog. She's at peace, malalim ang bawat paghinga niya. Ni wala akong mababakas na luhang natuyo. She's a little bit glooming.

Napangiti ako sa aking napagmamasadan. Kung hindi ko alam na iisa ang mukha namin ay sasabihin kong ito ang pinakamagandang mukhang nakita ko. Malaanghel. May kakaunti ngalang kaming pagkakaiba. Our eyes.

Ang sabi ng mama ay namana ko sa Lola ang hugis ng aking mga mata. Sobrang hinhin na kung mas lalo mong tititigan ay mapapatahimik ka. Hindi kagaya ng sa kaniya, her eyes are set of beautiful brown eyes. Para itong nang aakit kapag tumitingin.

I always dreampt to be like her...

Hindi ko pa nararanasang uminom ng alak samantalang siya ay halos lahat ng klasing alak ay alam niya na. Not that I am jealous, I just wanted the life she have. Kung hindi lang sana ako itinatago sa publiko.

I search jealousy in my heart and I found nothing, everything my parents has done to me, I couldn't stay mad for long. I am thankful that I have sister, though.

Kapag punong puno na ako iniisip ko nalang na kailangang may protektahan sa aming dalawa. At nagkataong ako yun...

We arrived at the resthouse in Surigao within nine in the morning. Kaagad kong inilabas ang telepono doon para tawagan ang helper. Madaming kailangan na wala dito, siguro ay may sarili silang bahay kaya hindi sila dito naglalagi. Naalala ko ding kaunti lang ang dinalang damit ng kapatid ko kaya ipapasabay ko nalang, wala namang problema sa panloob dahil babae ang helper dito.

"Oho ate, baka magstay na muna ako dito ng isang araw. Sa Sunday pa po kasi ang dating ng kaibigan kong titingin tingin sa kapatid ko." Ibinaba ko ang hawak na tasa at nakapalumbaba.

Nag usap lang muna kami sandali ni ate bago siya umalis. Mabuti na din iyon dahil wala akong ibang maka usap dito, I stayed for another minutes watching how beautiful the views I am looking at. Kung hindi ko lang iniisip ang problemang dinadala ng kapatid ko ay mas lalo ko sigurong inenjoy ang panonood ng magandang tanawin.

I take a nap after the hard days I faced. Dahil siguro sa pagod ay naalimpungatan akong madilim na sa labas. Hindi ko pala naibaba ang wind shield kaya kitang kita ko ang maliliit na nahkikislapang mga ilaw sa bawat resort beach.

Paglabas ko ay naabutan kong may inihahanda si ate sa lamesa kaya kaagad akong lumapit sa kaniya.

"Lumabas po ba si Tisha, ate?" I asked while sitting properly.

"Nakita ko po siyang kumuha ng tubig kanina, ma'am. Pagkatapos ho noon ay hindi ko na siya nakitang lumabas."

Tahimik akong nagpaalam sa kaniya para puntahan ang kapatid ko, natanggap ko ang message ni Ryn kanina, siguro bukas ng umaga'y nandito na'yon.

I gave her a warning knock before I went inside. She's looking at some pictures seriously. Kung hindi pa ako lumapit ay hindi ko makikitang nanginginig siya. I immediately run and grab she's holding and throw it on the floor.

"Shhhh, Letisha. It's okay, honey... I'm here," Pag aalo ko sa kapatid kong mahigpit akong niyayakap.

Pinilit kong aninagin ang natapong litratong hawak niya kanina. A man with a black suit looking fiercely on the camera are dashingly attractive. Para akong binundol ng malakas dahil sa abnormal na pagtibok ng puso ko.