yemek
1024 Words
Hızla toparlandım siyah düz ince askılı gögüs dekolteli ,dekoltesi hafif karnıma dogru inen boyu dizlerimde biten birde yırtmacı olan bir elbise giydim sırtı zaten açıktı elbisenin ...hem sade hemde şıktı...topuklu siyah bir ayakkabı giymiştim... aynanın karşısına geçip toprak tonlarında makyaj yaptım hafif kırmızı ruj sürdüm... saçlarıma kalın maşa yapıp elimle dagıttım...bir tutam arkadan hafice topladım...bir tutamda omuzlarımdan aşagıya attım... olmuştum bence
Aşagıdan konuşma sesleri geliyordu... derin nefes aldım ve odadan cıktım ...
Çalışanlardan biri ile karşılaştım " Anaaaa " diyerek şaşkınlıkla baka kaldı gülümsedim ve merdivene dogru ilerledim...
Âblâmın sesi geldi.. diyorum da anlamıyor sıla yemegé falan kâtılamaz...
Kim demiş katılamayacagımı ? dedim bir iki basamak inip tepeden bâktım...
Karan beni görür görmez " Siktir " dedi
Gördügünüz gibi yemege katılacagım...
Ablam yutkunarak bana baktı sonra karana... ama daha sonra gülümseyerek bana döndü " sıla sen ilaçlarını aldın mı?"
Aldım abla ...dedim almamıştım yalan söyledim...şaşkınlıkla bakıyordu...kerimin dedikleri dogrumuydu...?
Karan ise öylece baka kaldı konuşmamıştı yada konuşamamıştı...
Karana hafif gülümseerek içeri geçtim...kayınbabam beni görür görmez kızım ...diyerek ayaklandı... meltem abla kemal abi de hemen kalkmışlardı..
İlerleyip kayınbabamın elini öptüm... bunu yapmamla elini yüzüme koyup saçlarımdan öptü...şükürler olsun Allahım ...dedi...
Gülümsedim ...Meltem abla ... ay diyerek sarıldı ne diyecekti bilmiyordu...yıllar sonra beni bu şekilde görmüşlerdi...
Eeeee nerde kaldılar kerimler ...dedi kayınbabam... gelsinler agız tatıyla bir yemek yiyelim...
Karan kapıda öylece bana bakıyordu...
Karan ara ..dedi babası... ama duymadı gözleri bende idi
Oglum karan ...dedi yılmaz baba yine ...
E- Efendim baba ..dedi karan gözlerini zorla benden çekip babasına cevirdi
Ara kardeşini nerede kalmış ögren...
Hı - haaa tamam ...dedi karan tekrar bana baktı yutkundu... telefonunu çıkartıp kerimi aradı...
Konuştu kapattı ...geliyormuş 10 dakikaya baba ...dedi
Herkez oturmuş kerimi bekliyordu... karanın gözleri bende idi...
Yedin kızı ...diye mırıldandı meltem abla sırıtarak...
iç çekti karan... rüya hayel falan degil demi abla...diye sordu
Degil ...dedi meltem abla...karın karşında...
O sıra kapı çaldı...
Hah geldiler ...dedi kemal abi...
Karan hemen ayaklanıp yanıma geldi... elini uzattı çekti sonra tekrar uzattı çekti ensesini kaşıdı ..ne yapacagını bilmiyordu....kapıya ilerledim...karan derin nefes verip peşimden geldi...
Hoş geldiniz ..diyerek açtı meltem abla...yanında yılmaz babam ve filiz anne vardı kemal abi ve ben karan yan yana idik
Kerim şöyle bir bakıp beni görünce gülümsedi ve göz kırptı... aşagıya inecegimden emindi....
Karan kerimin göz kırpması ile bana baktı...
tanıştırayım kız arkadaşım bahar...dedi kerim...
Hoş geldin kızım ..dedi filiz anne
Hoş bulduk efendim deyip kız elini öptü...
Kerin yılmaz babayı tanıştırdı... babam" dedi
bahar yılmaz babanın elinide öptü ...sonra sıra ile hepimizi tanıştırdı herkezle tokalaştı...
Hadi yemege acıkmışsınızdır...dedi filiz anne...eliyle salonu işaret etti ... selin kızım yardımcı ol ...dedi...
Sélin ablam tam buy- diyemeden hemen atladım
Ben yardımcı olayım anne diyerek öne cıktım... selin ablâm öylece kala kaldı...
Buyurun diyerek içeri gösterdim ... karan peşimden buyuralım bakalım ..diye mırıldandı... hep birlikte masaya geçtik... yemekler ikram edildi... yılmaz baba bahara sorular sordu..sessizce dinledim...
Annen baban ne iş yâpıyor kızım...
babam mefat etti efendim iki sene oluyor...
Öylemi bâşın sag olsun...dedi yılmaz baba ...
Bir âblam var doktor birde annem ...dedi bahar Ama dügüne gelemezler yurt. dışındalar işler maglum
öylemi ...neyse kızım olsun senin için şorun olmazsa ...dedi bu arada Bizim gelinde doktor..dedi yılmaz baba...
Öylémi ...dedi bahar bana döndü
Gülümsedim ...diş hekimiyim ..dedim ...
Önceden di ama...dedi ablam
Ablama baktım...
Karan" istersen başlayabilirsin tekrar ...dedi bana bakarak...
Karanada gülümsedim sonra bahara döndüm...
Rahatsızlıgımdan dolayı bırakmak zorunda kaldım ... dedim merakını gidermek için...
Anladım ..başlamıyı ðüşünüyormusun peki tekrar..? diye sordu
İstesede başlayamaz ...dedi ablam...
Abla istersen ben cevap vereyim ...dedim...sonra tekrar bahara dönüp gülümsedim...evet ama istânbulda degil ...
Öyle dememle karanın kaşları çatıldı...
Konuşmaya devam ettim ... Abim yurt dışında almanyada onun yanında -
Karan kahkaha attı...herkez ona baktı... ancak gezmeye gidebiliriz karıcım ...dedi
Sinirlensemde kerimin yemegini mahetmemek için.... gülümsedim ...
Almânyada egitim almâk istiyorum ...ama gördügün gibi kocam izin vermiyor bakalım nasip kısmet artık...dedim
Karan sırıtarak...kocası bénim ... benden bahsediyor ...dedi kendini göstererek
Herkez sessizce kıkırdadı...uzun zaman sonra kocam demiştin bu yüzden sırıtıyordu
Bahar ânlamasada oda gülmüştü ...
Meltem abla ve kemal abinin kızı girdi içeri 5 yaşında idi nur adı ...
Nur ...dedi meltem abla...telaşla kucagına aldı...kızım neden geldin sen...
Öylece baktım gözlerim doldu ... oglumla aynı yaşta idi ... nur ama ne kadarda çiçege benziyordu...
Geldim işte sıkıldım odamda...dedi...
Meltem abla musadenizle ben bir odasına çıkartayım ...dedi...
Hayır istemiyorum ...dedi nur
Kalsaydı ..dedi bahar ...
meltem abla bana bakıp burukça gülümsedi ...
Bende gülümsedim... nur annesinin kucagından inip baharın yanına gitti ... sen güzelsin ama sıla yengem daha güzel ..dedi
Herkez güldü benim gözlerim hala nurda idi... karan elimi tuttu kafamı kaldırıp baktım karana ... zoraki şekilde gülümsedi... hemen elimi çektim ...
Bahar" Evet farkındayım bende çok begendim...dedi
Nur yüzü asıldı... biliyormusun o hasta ..sürekli aglıyor...dedi
Nur ...dedi meltem abla uyarmak için..
Kemal abi ...hadi nur odana ...diyerek göndermek istedi..
Gitmek istemiyorum ...diye agladı nur
Meltem abla kolundan tuttu ... hadi kızım ...dedi
Anne hayır istemiyorum ...banene...diye tutturdu nur...
Abla kalsın...dedim... o çocuktu sonuçta ...
Yaşasın ...diyerek sevindi nur... hani beni görmek istemezdi sıla bak anne gördün mü?
Herkez bana baktı... kemal abi ..nur ..dedi
Sorun yok abi o cocuk daha ... dedim
nur hızla yanıma geldi... karşımda durdu saçlarıma dokundu ... yüzüme dokundu... biliyormusun sen uyuyan güzelmişsin...dedi
Uyuyan güzel mi o nerden cıktı...? diye sordum gülümseyerek..
Nur" Dayım dedi ben seni merak ettim hep uyuyorsun oda o uyuyan prenses dedi bana... dayım seni öpmüş uyanmışsın ...diye sevindi...
gülümsedim elimi saçına atıp okşadım saçlarından koklaya koklaya öptüm gözümden bir damla yaş düştü... çiçek diye mırıldandım ... kimse duymasada karan duymuştu... koluma dokundu... kafamı kaldırıp baktım... burukça gülümsedi... gel dayıcım ....dedi nura ...
Nur bana bakıp ... yüzüme o küçük elleri ile dokundu... aglama olur mu...... ben biliyorum sıla sen çok üzülüyorsun ... hep kızının odasındasın dedi...
gözlerimi kapattım tekrar bir yaş daha düştü..
Gel nur ...dedi meltem abla yanımıza gelip kolundan tuttu ....
Nur bana baktı ablama baktı... o sana deli diyor ama ben inanmıyorum..dedi...
Meltem abla nurun agzını kapatıp kucagına aldı... sıla çok özür dilerim ... dedi
Bense şaşkınlıkla baktım...
Karan derin nefes aldı... bana bakarak iyimisin istersen odaya çıkalım ...dedi...
Hayır ...dedi kendimi toparlayarak ...bahara baktım... oda bana bakıyordu... hafifce gülümsedi... kafamı egdim utanmıştım hemde fazlası ile ...
Yer yarılsada içine girsem keşke ...
- Writer
