ตอน ชะตากรรมเมียน้อยมาเฟีย 8
เสียงนกร้องเจื้อยแจ้ว แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างไม้ของบ้านยกพื้นสูง... ฉัน (ครีม) ตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่นกว่าทุกวันที่ผ่านมา นับตั้งแต่ถูกจับตัวไป ความรู้สึกปลอดภัยที่ได้นอนในมุ้งสะอาดๆ โดยไม่มีใครมารังแกกลางดึก มันเหมือนฝันไปจริงๆ
พี่พร ตื่นแต่เช้ามืดแล้ว แกกำลังง่วนอยู่กับการเตรียมตัว
"ตื่นแล้วเหรอแม่คุณ... ไปอาบน้ำแต่งตัวเร็ว วันนี้พี่จะพาไปตลาด ไปซื้อของใช้แล้วก็... ของสำคัญที่คุยกันไว้"
พี่พรยิ้มแก้มปริ ชี้ไปที่หน้าอกของฉันที่ดันเสื้อยืดตัวโคร่งออกมาจนตึงเปรี๊ยะเป็นรูปภูเขาสองลูก
ฉันรีบจัดการตัวเอง สวมเสื้อยืดของพี่พร ที่รัดจนเห็นจุกนมชัดเจน และนุ่งผ้าถุงตัวใหม่
เราซ้อนสามบนมอเตอร์ไซค์คันเก่าๆ ของพี่ทิศ แกขับพามุ่งหน้าสู่ตลาดสดประจำอำเภอ
ลมเย็นๆ ปะทะหน้า ทำให้ฉันรู้สึกถึง "อิสรภาพ" เป็นครั้งแรกในรอบหลายสัปดาห์
"อดทนหน่อยนะครีม...
