รวมเรื่องสั้นแนว NTR

แม่ลูกอ่อนกับคืนนรกแตก 1

ตอน แม่ลูกอ่อนกับคืนนรกแตก

เรื่องนี้เป็นความลับที่ฉันไม่เคยปริปากบอกใคร และคงจะเก็บมันไว้จนวันตาย

ฉันเป็นหญิงสาวบ้านนอกธรรมดาๆ คนหนึ่ง ชื่อนา อายุเพิ่งจะ 24 ปี รูปร่างหน้าตาจัดว่าพอไปวัดไปวาได้ในสายตาตัวเอง แต่คนแถวบ้านมักจะบอกว่าฉันสวย สวยแบบสาวชาวบ้าน ผิวขาวเหลืองเนียนละเอียดแบบสาวเหนือ แก้มป่องมีเลือดฝาด และที่สำคัญคือรูปร่างที่อวบเกินวัยของฉัน

ยิ่งหลังจากที่ฉันคลอดลูกชายคนแรก "น้องกาย" ได้ปีกว่าๆ รูปร่างของฉันก็ยิ่งเปลี่ยนไป จากที่เคยมีน้ำมีนวลอยู่แล้ว ก็ยิ่งอวบอิ่มขึ้นไปอีก โดยเฉพาะหน้าอกที่ขยายขนาดขึ้นมหึมาจากการเป็นแม่ลูกอ่อน เต้านมคัดตึงเต็มไปด้วยน้ำนมแทบตลอดเวลา จนฉันต้องคอยหาเสื้อตัวใหญ่ๆ มาใส่พรางหุ่น แต่ถึงอย่างนั้น ความอวบอัดของสะโพกผายและก้นงอนงามเวลานั่งซักผ้า ก็ยังเป็นเป้าสายตาของหนุ่มๆ ในหมู่บ้านเสมอ

สามีของฉันชื่อชัย แกเป็นคนขยันแต่ฐานะยากจน แกเลยตัดสินใจไปทำงานก่อสร้างที่กรุงเทพฯ ทิ้งให้ฉันเลี้ยงลูกอยู่ต่างจังหวัด นานๆ ทีถึงจะส่งเงินมาให้ ฉันคิดถึงแกมาก และอยากพาลูกไปให้พ่อเห็นหน้า

วันนั้นฉันจึงตัดสินใจอุ้มลูกชายวัย 1 ขวบ 2 เดือน ขึ้นรถ บขส. มุ่งหน้าสู่เมืองหลวง เพื่อไปเยี่ยมสามีที่แคมป์คนงานแบบไม่บอกกล่าวล่วงหน้า

รถทัวร์จอดส่งฉันที่หน้าไซต์งานก่อสร้างย่านชานเมืองในช่วงบ่ายคล้อย แดดร้อนระอุ ฝุ่นปูนคลุ้งไปทั่ว ฉันในชุดเสื้อยืดคอกลมสีขาวที่เริ่มรัดรูปเพราะนมที่คัดตึง กับกางเกงผ้ายืดขายาวสีดำ อุ้มลูกน้อยพร้อมกระเป๋าเป้ใบใหญ่ ยืนเก้ๆ กังๆ อยู่หน้าป้อมยาม

พอพี่ชัยเห็นฉัน แกก็วิ่งหน้าตื่นออกมา ทั้งตกใจและดีใจ

"นา น้องมาได้ไงเนี่ย!" พี่ชัยรีบรับลูกไปอุ้ม หอมแก้มลูกฟอดใหญ่

"ฉันคิดถึงพี่นี่จ๊ะ อยากพาไอ้หนูมาหาพ่อมันด้วย"

ฉันตอบพร้อมรอยยิ้ม ปาดเหงื่อที่ไหลย้อยลงมาตามซอกคอขาวๆ

พี่ชัยพาฉันเดินเข้าไปในเขตแคมป์คนงานซึ่งเป็นเพิงสังกะสีปลูกติดๆ กันเป็นทิวแถว สภาพดูแออัดและซอมซ่อ พื้นเป็นไม้กระดานปูยกสูง มีกลิ่นอับชื้นผสมกลิ่นเหล้าคลุ้งไปทั่ว

ทันทีที่ฉันเดินผ่านกลุ่มของเพื่อนคนงานที่กำลังทำงานกันอยู่ ทุกสายตาก็หยุดชะงักงัน

เสียงคุยโวเสียงดังเงียบกริบ... สายตาของผู้ชายฉกรรจ์นับสิบคู่จ้องมองมาที่ฉันเป็นตาเดียว

พวกเขาจ้องมองเต้านมใหญ่ที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะการเดิน จ้องมองสะโพกที่ส่ายไหว และผิวขาวๆ ที่ดูผิดแปลกไปจากผู้หญิงคนงานในแคมป์นี้

"โห... ไอ้ชัย! เมียมึงเหรอวะ? สวยชิบหาย!"

เสียงของพี่เข้ม หัวหน้าคนงานรูปร่างล่ำบึ้กตะโกนแซว

"นางฟ้าชัดๆ... มึงไปหามาจากไหนวะ ขาวจั๊วะน่าเจี๊ยะ" ไอ้ดำลูกน้องคนสนิทแกกล่าว เสริม พร้อมกับเลียริมฝีปากแผล๊บ! ๆ

พี่ชัยยิ้มหน้าบานด้วยความภาคภูมิใจ

"เมียผมเองครับพี่... สวยไหมล่ะ คนนี้ดาวหมู่บ้านเลยนะ"

ฉันได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ ยกมือไหว้รอบวง รู้สึกไม่ค่อยดีกับสายตาโลมเลียพวกนั้นเลย แต่ก็ต้องรักษามารยาทเอาไว้

ตกเย็น...

บรรยากาศในแคมป์เริ่มคึกคัก พวกพี่เข้มและเพื่อนคนงานอีก 4-5 คน ถือวิสาสะหิ้วเหล้าขาวและกับแกล้มมาที่หน้าห้องพักของพี่ชัย

"วันนี้ฉลองรับขวัญหลานและเมียไอ้ชัยเว้ย! กูเลี้ยงเอง!" พี่เข้มประกาศเสียงดัง

พวกเขาซื้อของสดมาให้ ทั้งหมู ไก่ และผัก

"น้องนา... ทำกับข้าวให้พวกพี่กินหน่อยนะ ฝีมือสาวบ้านนอกคงเด็ดน่าดู"

พี่เข้มพูดพลางส่งสายตาหวานเชื่อม

ฉันไม่มีทางเลือก จึงต้องรับหน้าที่แม่ครัวจำเป็น

พี่ชัยอุ้มน้องกายไปเล่นอวดเพื่อนๆ ส่วนฉันนั่งยองๆ ก่อเตาถ่านทำกับข้าวอยู่ข้างวงเหล้า

ท่านั่งยองๆ ของฉันทำให้กางเกงผ้ายืดรัดตึงที่สะโพกจนกลมกลึง เสื้อยืดคอกลมที่เปียกเหงื่อแนบไปกับแผ่นหลังและหน้าอก เผยให้เห็นรอยตะขอเสื้อในชัดเจน

ทุกครั้งที่ฉันก้มๆ เงยๆ ผัดกับข้าว... สายตาของพวกมันไม่ได้มองกระทะ แต่มองลอดคอเสื้อฉัน ลงไปดูเนินเนื้อขาวๆ ที่อัดแน่นอยู่ข้างใน

"อื้อหือ! กับข้าวน่ากิน หรือคนทำน่ากินกว่าวะเนี่ย" เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นพร้อมเสียงหัวเราะหยาบโลน สามีฉันกลับหัวเราะลั่น

วงเหล้าเริ่มตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆ เมื่อแอลกอฮอล์เข้าเส้นเลือด

จู่ๆ น้องกายที่อยู่ในอ้อมกอดพี่ชัยก็เริ่มร้องไห้โยเยเสียงดัง

แง้! แง้!

"ลูกเป็นไรวะชัย?" พี่เข้มถาม

"สงสัยหิวนมครับพี่ นา! ลูกหิวแล้ว มาดูลูกหน่อย"

พี่ชัยตะโกนเรียกฉัน

ฉันรีบวางตะหลิว เช็ดมือกับผ้ากันเปื้อน แล้วเดินไปรับลูก

น้องกายร้องดิ้นพราดๆ ปากขมุบขมิบ มือน้อยไขว่คว้าหาเต้านม ด้วยความเป็นแม่และในแคมป์มันไม่มีห้องมิดชิด ฉันจึงจำเป็นต้องให้นมลูกตรงแคร่ไม้หน้าห้องนั่นแหละ

ฉันนั่งหันหลังข้างให้วงเหล้านิดหน่อย เลิกชายเสื้อยืดขึ้นสูง

วินาทีที่ฉันปลดตะขอเสื้อในให้นมลูกน้อย เต้านมข้างขวาที่คัดตึงก็ดีดผึงออกมา

มันขาวผ่อง อวบอัด ห***มสีน้ำตาลเข้มชูชัน มีน้ำนมไหลซึมออกมาเป็นหยดๆ

ฉันรีบจับหัวลูกเข้าเต้า

แต่ทว่า...พวกผู้ชายในวงเหล้าชะเง้อคอกันเป็นแถว แสงไฟนีออนสลัวๆ ส่องกระทบผิวขาวๆ ของเต้านมฉัน

ภาพแม่ลูกอ่อนที่กำลังให้นมลูกแทนที่จะดูอบอุ่น กลับกลายเป็นภาพปลุกกำหนัดชั้นดีสำหรับชายโฉดที่ห่างเมียห่างบ้านมานาน

"โอ้โห... ใหญ่ชิบหาย... แน่นตับเลยว่ะ" ไอ้ดำกระซิบกับพี่เข้ม

"น้ำนมคงหวานน่าดู... กูอยากลองชิมบ้างว่ะ" พี่เข้มกลืนน้ำลายเอือก ตาจ้องเขม็งไปที่เนินอกที่ล้นทะลักออกมาจากปากเด็กน้อย

หลังจากฉันกล่อมลูกจนหลับและเอาไปนอนในเปลผ้าขาวม้าที่ผูกไว้เสาข้างๆ

พี่เข้มก็เริ่มแผนการชั่วร้าย

"เฮ้ย! เหล้าหมดว่ะ! ... ใครมีเงินลงขันกันหน่อย กูจะเอาเบียร์มาเพิ่มอีก 2 ลัง!"

"จัดไปพี่! คืนนี้ยาวไป!"

พวกมันระดมเงินกันอย่างรวดเร็ว เบียร์เย็นเจี๊ยบ 2 ลังใหญ่ถูกขนเข้ามา

เป้าหมายของพวกมันมีคนเดียว... พี่ชัย

"ไอ้ชัย! มึงต้องดื่ม! วันนี้มึงมีความสุขที่สุด มึงต้องหมดแก้ว!"

"เมียมึงสวยขนาดนี้ มึงต้องฉลอง! เอ้า! ชน!"

พี่ชัยเป็นคนซื่อๆ แถมคออ่อน โดนยุเข้าหน่อยบวกกับความเกรงใจลูกพี่ ก็กระดกเอาๆ

แก้วแล้วแก้วเล่า... เหล้าผสมเบียร์... นรกชัดๆ

ฉันพยายามห้ามสามี "พี่ชัย... พอเถอะพี่ เมามากแล้วนะ"

"ไม่เป็นไรน่านา... นานๆ ที... อึก..." พี่ชัยหน้าแดงก่ำ ตาเริ่มลอย

ผ่านไปไม่ถึงชั่วโมง... สามีของฉันก็ทนไม่ไหว

"อ้วก! ... โอ๊ย... ม่ายไหวหว่าาา"

พี่ชัยหงายหลังตึง... ลงไปนอนกองกับพื้นไม้กระดานเสียงดัง โครม!

แกหลับเป็นตาย... กรนเสียงดังสนั่น ครอก... ฟี้... หมดสภาพโดยสิ้นเชิง

ทันทีที่พี่ชัยเมาพับ... บรรยากาศในวงเหล้าก็เปลี่ยนไปทันที

เสียงหัวเราะสนุกสนานเงียบลง... เหลือเพียงเสียงลมหายใจหอบกระเส่าของชายฉกรรจ์ 5 คน

พี่เข้ม ไอ้ดำ และลูกน้องอีก 3 คน ลุกขึ้นยืนช้าๆ สายตาของพวกมันพุ่งตรงมาที่ฉัน

"จะ... จะทำอะไรน่ะพวกพี่?" ฉันถามเสียงสั่น ถอยหลังกรูดไปจนติดเสาที่ผูกเปลลูกไว้

"ผัวน้องหลับไปแล้ว... เหลือแต่น้องนาคนสวยนี่แหละ จะรีบนอนไปไหน" พี่เข้มแสยะยิ้ม เดินย่างสามขุมเข้ามา

"อย่าเข้ามานะ! ฉันจะร้องให้คนช่วย!" ฉันขู่ แต่เสียงสั่นเครือ

ไอ้ดำเดินอ้อมไปที่เปลของน้องกาย มันเอามือสกปรกๆ ของมันจับที่ขอบเปล แล้วแกว่งแรงๆ จนลูกเกือบร่วง

"ร้องสิจ๊ะ... ถ้าร้องดังจนลูกตื่น... หรือถ้าไม่ยอมดีๆ... กูจะเตะเปลนี้ให้คว่ำ แล้วกระทืบซ้ำให้เละคาที่เลยคอยดู!"

คำขู่นั้นทำเอาหัวใจคนเป็นแม่แตกสลาย

"อย่านะ! ... อย่าทำลูกฉัน! ... กราบล่ะพี่ อย่าทำแก!" ฉันยกมือไหว้ น้ำตาไหลพราก

"งั้นก็เงียบ... แล้วนอนลงดีๆ... ให้พวกพี่ได้ชิมของดีเมืองเหนือหน่อย"

พี่เข้มสั่งเสียงเหี้ยม

ฉันมองไปที่พี่ชัยที่นอนกรนไม่รู้เรื่อง... มองไปที่ลูกน้อยในเปล...

ฉันไม่มีทางเลือก... ฉันค่อยๆ ทรุดตัวลงนอนราบกับพื้นไม้กระดานแข็งๆ ของเพิงพัก ทั้งน้ำตานองหน้า

ทันทีที่ฉันนอนลง... ฝูงหมาป่าก็กระโจนเข้าใส่

มือหยาบกร้านหลายคู่ระดมจับยึดแขนขาฉัน ขึงพืดตรึงไว้กับพื้น

"โอ้ว... ผิวขาวชิบหาย... นุ่มมือไปหมด"

"กลิ่นตัวหอมเหมือนแป้งเด็กเลยว่ะ"

พี่เข้มเป็นคนแรกที่ลงมือ... เขากระชากเสื้อยืดของฉันขึ้น

แคว่ก!

เสื้อยืดขาดวิ่น... เผยให้เห็นเต้านมมหึมาที่ถูกห่อหุ้มด้วยเสื้อในให้นมบุตร

มันปลดตะขอหน้าออก... เต้าเนื้อขาวผ่องดีดผึงออกมาทั้งสองข้าง ห***มสีเข้มชูชัน น้ำนมซึมออกมาเพราะความกลัวและตื่นเต้น

"สุดยอด... นมแม่ลูกอ่อน... ของโคตรดี!"

พี่เข้มก้มลงไปดูดทันที!

"จ๊วบ! จ๊วบ! จ๊วบ!"

"อ๊าาา... อย่า... เจ็บ... อื้อ..."

มันดูดแรงมาก... แรงกว่าลูกดูดเป็นร้อยเท่า ลิ้นสากๆ ของมันตวัดเลียห***มฉัน สลับกับดูดกลืนน้ำนมที่ไหลออกมา

"หวานว่ะ! ... เฮ้ย! พวกมึงมาชิมดิ นมหวานเจี๊ยบ!"

พวกที่เหลือรุมเข้ามา... คนหนึ่งดูดนมซ้าย คนหนึ่งดูดนมขวา

ฉันนอนบิดเร่าด้วยความเสียวปนเจ็บ... การถูกผู้ชายแปลกหน้าดูดนมพร้อมกัน มันกระตุ้นสัญชาตญาณบางอย่างในร่างกายแม่ลูกอ่อนจนเลือดสาวดิฉันฉีดพล่านไปทั่วเรือนกาย

น้ำนมของฉันไหลพรูออกมาเลี้ยงพวกมันจนเปรอะเปื้อนหน้าตาและเสื้อผ้าดำๆ

านที่ฉันไม่มีวันลืม...