ชะตากรรมเมียน้อยมาเฟีย 1

1111 Words

ตอน ชะตากรรมเมียน้อยมาเฟีย 1 ฉันชื่อว่าครีม ปีนี้อายุครบ24พอดี ฉันมีผิวขาวใสแบบเชื้อจีน รูปร่างบอบบางแต่ซ่อนรูปด้วยสัดส่วนโค้งเว้าที่เย้ายวน ฉันใช้ชีวิตอย่างสุขสบายในคอนโดหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในฐานะเมียเก็บของท่านวิชัย มาเฟียผู้ทรงอิทธิพลในย่านนี้ ชีวิตของฉันดูเหมือนจะสมบูรณ์แบบเมื่อฉันคลอดลูกชายตัวน้อย ชื่อน้องไทม์ วัย 6 เดือน ลูกชายที่หน้าตาถอดแบบพ่อมาเปี๊ยบ ซึ่งเสี่ยวิชัยหลงใหลมาก ร่างกายของฉันหลังคลอด เปลี่ยนไปอย่างมาก จากสาววัยรุ่นกลายเป็นแม่ลูกอ่อนเต็มตัว น้ำหนักที่เพิ่มขึ้นทำให้ฉันดูอวบอัด ผิวพรรณเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวล แก้มป่องอมชมพู สะโพกผายออกกว้างรับกับก้นงอนงามที่ใหญ่ขึ้น และที่สำคัญที่สุดคือหน้าอกหน้าใจ เต้านมของฉันขยายขนาดขึ้นมหึมาจากการผลิตน้ำนม มันคัดตึง และขาวผ่อง ห***มสีชมพูเข้มชูชัน น้ำนมมักปริซึมออกมาเลอะเสื้อราวกับพร้อมให้นมลูกตลอดเวลา แต่ความสุขในกรงทองก็พังทลายลงในบ่ายวันหนึ่ง... ขณะที่ฉันกำลังให้นมน้องไทม์อยู่ ประตูห้องก็ถูกพังเข้ามา ชายชุดดำนับสิบคนบุกเข้ามา ลากตัวฉันและแย่งลูกไปจากอก "อร๊าย! อย่าทำลูกฉัน! เอาลูกคืนมานะ!" ภาพสุดท้ายที่ฉันจำได้คือใบหน้าเหี้ยมเกรียมของหญิงวัยกลางคนผู้ทรงอำนาจ... "มาดามแพรว" เมียหลวงของเสี่ยวิชัย ก่อนที่สติของฉันจะดับวูบไปด้วยผ้าโปะยาสลบ ณ. ห้องเชือดในโกดังร้าง ฉันตื่นขึ้นมาอีกครั้งด้วยความมึนงง กลิ่นอับชื้นและกลิ่นสนิมลอยแตะจมูก ฉันพบว่าตัวเองถูกมัดติดกับเก้าอี้เหล็กกลางโกดังร้าง ร่างกายของฉันเหลือเพียง ชุดชั้นในสีเนื้อและ กางเกงในตัวจิ๋วสีเดียวกัน ความหนาวเย็นของเครื่องปรับอากาศทำให้ขนลุกซู่ แต่สิ่งที่เจ็บปวดกว่าคืออาการ "คัดนม" เต้านมทั้งสองข้างของฉันแข็งเป๊กปวดหนึบ เพราะเลยเวลาให้นมลูกมานานแล้ว น้ำนมเริ่มไหลซึมออกมาเปียกเสื้อในเป็นวงกว้าง "ตื่นแล้วเหรอ... ยัยตัวดี" เสียงเย็นยะเยือกดังขึ้น พร้อมกับร่างของมาดามแพรวที่เดินเข้ามา เธอสวมชุดสูทสีดำทะมัดทะแมง ใบหน้าสวยดุถือแส้หนังในมือ "คุณแพรว... ลูก... ลูกครีมอยู่ไหน..." ฉันถามเสียงสั่น "ลูกเธอน่ะเหรอ? ฉันให้คนเลี้ยงไว้อย่างดี อ้อ! ขอบใจที่คลอดทายาทให้นะ แต่แม่มันนี่สิ ต้องโดนสั่งสอน!" มาดามแพรวส่งสัญญาณให้ลูกน้อง ผู้ชายร่างยักษ์สองคนเดินเข้ามา กระชากเสื้อในของฉันขาดกระจุย แคว่ก! เต้านมขาวผ่องคู่โตดีดผึงออกมา เด้งดึ๋งตามแรงกระชาก มันขาวเนียนและเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยสีเขียวจางๆ ห***มแข็งชันมีน้ำนมหยดติ๋งๆ "นมใหญ่นักนะยัยร่าน มิน่าผัวฉันถึงได้หลงหัวปักหัวปำถึงขนาดซื้อคอนโดราคาสิบๆล้านให้" มาดามแพรวใช้แส้เขี่ยที่ยอดอกฉันเบาๆ "โอ๊ย... เจ็บ... อย่าค่ะ...หนูขอโทษ ขอลูกคีนให้ครีมเถอะนะคะ แล้วหนูสาบานว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับท่านวิชัยอีกเลย" "สายไปแล้วยัยโง่ โถ! น้ำนมไหลเยิ้มเชียว คัดนมล่ะสิ... สงสารว่ะ เดี๋ยวช่วยเอาออกให้" เธอยิ้มเหี้ยมเกรียม แล้วหยิบ เครื่องปั๊มนมไฟฟ้าแบบคู่ ออกมา แต่เครื่องนี้ดูแรงกว่าปกติ มันถูกดัดแปลงมาเพื่อการทรมาน เธอกดกรวยปั๊มครอบลงบนเต้านมทั้งสองข้างของฉัน... แล้วเปิดเครื่องระดับสูงสุด! วู๊ดดด... วู๊ดดด... ปึ้ก! ปึ้ก! "กรี๊ดดดด! ... เจ็บ! ... มันแรงไป!" แรงดูดมหาศาลกระชากห***มฉันเข้าไปในกรวยจนยืดยาว ห***มสีชมพูบวมเป่งและแดงก่ำ น้ำนมสีขาวข้นถูกสูบออกมาเป็นสาย พุ่งลงสู่ขวดเก็บอย่างรวดเร็ว ความเจ็บปวดผสมกับความเสียวซ่านที่ถูกกระตุ้นอย่างรุนแรง ทำให้ฉันบิดเร่า น้ำนมของฉันไหลออกมาเยอะมาก... เยอะจนเต็มขวดในเวลาไม่นาน มาดามแพรวถอดเครื่องออก... แล้วหยิบขวดน้ำนมของฉันขึ้นมาแกว่ง "น้ำนมจากเต้าอีเมียน้อย... คงจะคาวราคะน่าดู" เธอเดินไปที่มุมห้อง... ตรงนั้นมีกรงขัง ลูกสุนัขพันธุ์ร็อตไวเลอร์ 3-4 ตัวที่กำลังหิวโซ เธอเทน้ำนมของฉันลงในชามข้าวหมา! "กินซะเด็กๆ... นมจากแม่ที่เป็นอีตัว กินแล้วจะได้โตไวๆ" ลูกหมาวิ่งมารุมเลียกินน้ำนมของฉันอย่างเอร็ดอร่อย ฉันมองภาพนั้นทั้งน้ำตา... น้ำนมที่ควรจะให้ลูกชาย กลับต้องมาให้หมากิน เป็นความอัปยศที่กรีดแทงหัวใจคนเป็นแม่ที่สุด "นมยังไม่หมดนี่... ยังไหลอยู่เลย" มาดามแพรวเดินกลับมา... เธอหยิบ ไม้หนีบผ้า สีแดงสดออกมาหนึ่งกำมือ "ห***มร่านๆ แบบนี้ ต้องโดนดัดนิสัย" หนึบ! หนึบ! "กรี๊ดดดด! ... เจ็บ! ... พอแล้ว!" เธอใช้ไม้หนีบผ้า หนีบลงไปที่ห***มที่บวมแดงจากการปั๊มของฉัน ข้างละ 2 ตัว! ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วอก... ห***มถูกบีบอัดจนเลือดไม่เดิน กลายเป็นสีม่วงคล้ำ ยังไม่พอ... เธอหยิบ หนังสติ๊ก เส้นใหญ่ออกมา "มาเล่นยิงเป้ากันดีกว่า" เพี๊ยะ! "โอ๊ยยยยย!" เธอดีดหนังสติ๊กใส่เต้านมที่คัดตึงของฉัน เนื้อนมนุ่มๆ เด้งสะเทือนจนเกิดรอยแดงเป็นปื้น เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เธอดีดซ้ำๆ ที่เนินอกและฐานนม ความแสบสันทำให้ฉันดิ้นพล่าน ร่างกายสะบัดไปมาจนเก้าอี้โยก "ทรมานนมพอแล้ว... มาดูข้างล่างบ้างซิ ว่าหลวมหรือยัง" ลูกน้องของเธอจับขาฉันถ่างออก... กางเกงในตัวจิ๋วถูกกระชากขาดติดมือ เนินหน่าวอวบอูมโหนกนูนปรากฏแก่สายตา ร่องสาวสีชมพูสดของแม่ลูกอ่อนปิดสนิท แต่มีความชุ่มชื้นจากฉี่ที่ปริออกมาเพราะโดนทรมาน มาดามแพรวปลดเข็มขัด... เธอสวม กางเกงทอม (Strap-on) หนังสีดำ ที่เป้ากางเกง มี ดุ้นปลอม ขนาดมหึมา สีดำสนิท ผิวขรุขระเต็มไปด้วยปุ่มหนาม ติดตั้งอยู่ "ฉันจะยัดเยียดความเป็นผัวให้เธอเอง... ดูซิว่ารูจะรับไหวไหม" เธอเดินเข้ามาระหว่างขาฉัน... จับแท่งเทียมสีดำจ่อที่ปากทางรัก "ไม่! ... คุณแพรว! ... มันใหญ่ไป! ... อย่านะ! ... กรี๊ดดดด!" สวบ!

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more