"ซี๊ดดด... แค่ถูก็เสียวหัวแล้ว"
เขากดส่วนหัวเข้ามาที่ปากรูรักทันที
ฉันเกร็งตัวหนี ส่ายหน้าไปมาใต้มือที่ปิดปากอยู่
สวบ... พรวด!
เขาดันเข้ามาทีเดียวจนมิดด้าม!
"อื้ออออออ!!!!!"
ฉันหวีดร้องในลำคอ ดวงตาเบิกโพลง น้ำตาไหลพราก
ความใหญ่ยาวของมันเติมเต็มช่องคลอดที่ว่างเว้นมานานจนล้นปรี่
มันแน่น... จุก... และเสียดสีผนังเนื้ออ่อนอย่างรุนแรง
หมอโน้มตัวลงมา ใช้มือข้างหนึ่งค้ำเตียง อีกข้างยังปิดปากฉันไว้
เขาเริ่มขยับสะโพก
ตับ! ๆ ๆ ๆ
เสียงเนื้อกระทบเนื้อเริ่มดังขึ้นเป็นจังหวะ
หมอกระแทกเข้ามาเนิบนาบแต่หนักหน่วง ทุกครั้งที่กดเข้ามา หน้าท้องของเขาจะชนกับท้องป่องๆ ของฉันเบาๆ
"อ่า... แน่นชิบหายเลยครับคุณแม่"
หมอครางกระเส่า ก้มลงมาดูดเลียห***มที่แข็งเป็นไตของฉันอีกครั้ง ลิ้นของเขาตวัดรัวเร็วแข่งกับจังหวะช่วงล่าง
ฉันพยายามจะขัดขืน แต่ร่างกายกลับทรยศ
ความเสียวซ่านที่ห่างหายไปนานถูกปลุกให้ตื่นขึ้นอย่างรุนแรง
แท่งเอ็นยาวๆ ของหมอมันครูดไปโดนจุดกระสันภายในซ้ำๆซากๆ
ยิ่งเขาดูดนมแรงเท่าไหร่ มดลูกของฉันก็ยิ่งบีบตัวตอดรัดแท่งของเขาแน่นขึ้นเท่านั้น
"ดูสิ... ตอดใหญ่เลย... ชอบล่ะสิโดนหมอเอาเนี่ย... ผัวนั่งรออยู่ข้างนอกรู้ไหมว่าเมียกำลังโดนหมอกระแทกรูแหกอยู่ข้างใน"
คำพูดหยาบโลนของหมอยิ่งกระตุ้นอารมณ์ดิบในตัวฉัน
ความรู้สึกผิดต่อสามีตีกันมั่วกับความสุขสมทางกาย
สามีผู้แสนดีนั่งรออยู่แค่กำแพงกั้น... แต่ฉันกลับกำลังนอนแหกขาให้ชายอื่นกระทำชำเรา และที่แย่ที่สุดคือ... ฉันกำลังเสียว
หมอเร่งจังหวะเร็วขึ้น... แรงขึ้น...
ขาของฉันที่ถูกมัดกางออก ถูกแรงกระแทกจนสั่นคลอน
เต้านมคู่โตกระเพื่อมไหว
"อื้อ... อื้อ... อ๊า..."
เสียงครางเล็ดลอดออกมาจากฝ่ามือหมอ
น้ำรักของฉันไหลทะลักออกมาอาบชะโลมแท่งเอ็นสีขาวจนชุ่มโชก เสียงเฉอะแฉะดังลั่นห้อง
ฉันทนไม่ไหวแล้ว... ความเสียวมันพุ่งขึ้นสมอง
ร่างกายฉันเกร็งกระตุก... ผนังช่องคลอดบีบรัดแก่นกายหมออย่างรุนแรง
"จะเสร็จเหรอ... เสร็จเลยคุณแม่... เสร็จคาของหมอเลย!"
ฉันกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง... ถึงจุดสุดยอดอย่างสุขสมทั้งที่น้ำตานองหน้า
สมองขาวโพลน... ลืมความผิดชอบชั่วดีไปชั่วขณะ
หมอเองก็ทนแรงตอดรัดไม่ไหว เขากระแทกเน้นๆ อีกสามสี่ครั้ง
"ซี๊ดดดด... หมอก็ไม่ไหวแล้ว... ขอแตกหน่อยนะ!"
ปึ้ก! ปึ้ก!
เขากดแนบสนิท... ฉีดพ่นน้ำเชื้ออุ่นจัดเข้ามาในช่องคลอดของฉันทุกหยาดหยด
ฉันรู้สึกถึงสายน้ำรักอุ่นๆ ที่ฉีดพุ่งเข้ามา เติมเต็มความรู้สึกโหวงเหวงภายใน
เขากอดรัดร่างฉันไว้แน่น ซบหน้าลงกับอกอวบ หอบหายใจแฮกๆ
บร๊วบบบ!
หมอค่อยๆ ถอนแก่นกายออก... น้ำกามสีขาวขุ่นไหลย้อนออกมาจากร่องสาวของฉัน หยดลงบนผ้าปูเตียง
เขาแก้เชือกมัดขาออก จัดแจงเสื้อผ้าของตัวเองให้เรียบร้อย แล้วเดินไปล้างมือ
"เยี่ยมมากครับคุณแม่... ห***มยื่นออกมาสวยเชียว รับรองให้นมลูกได้สบาย"
เขาพูดหน้าตาเฉย เหมือนเมื่อกี้เป็นแค่การรักษาทางการแพทย์
ฉันนอนหมดแรงอยู่บนเตียง... ค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้น เช็ดคราบน้ำกามออกจากหว่างขาด้วยทิชชู่ สวมเสื้อผ้ากลับคืนด้วยมือที่สั่นเทา
ใจหนึ่งอยากจะกรีดร้อง อยากจะฟ้องสามี
แต่อีกใจหนึ่ง... ความรู้สึกอิ่มเอิบซ่านยังคงติดตรึงอยู่ที่หว่างขา
สัมผัสที่รุนแรงและถึงใจของหมอ มันเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายไปตลอด 6 เดือนได้อย่างน่ากลัว
ฉันเดินออกจากห้องตรวจ... สามีรีบลุกขึ้นมาหา
"เป็นไงบ้างครับไอซ์? เจ็บไหม? นานเชียว"
ฉันมองหน้าสามี... แล้วฝืนยิ้ม
"จะ... เจ็บนิดหน่อยค่ะ... แต่คุณหมอเก่งมาก... ห***มไอซ์... ใช้ได้แล้วค่ะ"
"ดีจังเลยครับ! ขอบคุณคุณหมอมากนะครับ" สามีหันไปไหว้ขอบคุณหมอที่ยืนยิ้มอยู่หน้าห้อง
หมอยิ้มรับ สายตาลอบมองมาที่หน้าอกของฉัน และลดต่ำลงไปที่หว่างขา
"ยินดีครับ... ถ้ามีปัญหาเรื่อง 'ท่อน้ำนมตัน' หรืออยากให้หมอใช้เครื่องมือทางการแพทย์กระตุ้นให้อีก... ก็แวะมาได้ตลอดนะครับ หมอยินดีบริการเต็มที่"
ฉันก้มหน้าหลบสายตาหมอหื่น เดินเกาะแขนสามีออกจากคลินิก
รู้ดีว่า... นี่อาจจะไม่ใช่ครั้งสุดท้ายที่ฉันจะต้องมานอนกางขาบนเตียงขาหยั่งตัวนั้น... เพราะร่างกายของฉันมันดันจดจำรสชาติของ "แท่งเอ็นสีขาว" นั้นไปเสียแล้ว.