Gecenin karanlığında yol alan arabada,mahvolan düğünümü düşünüyordum.Halamları bile görememiştim.Abim onları hemen çıkarmıştı oradan.
Gözlerim yorgunca araba süren Bedirxan'a döndü.Yaşadığımız son dakikalar ise yanaklarımın tekrar kızarmasına sebep oldu.O hiç kimseyi umursamadan öpmüştü beni ve kimse bir şey diyemeden arabaya bindirmişti.
Yolda ki bakışlarını çekip bana baktı.Elimi tutarak dudaklarına götürdü ve gözlerimin içine bakarak öptü.Ben ise derin bir nefes alıp üzgünce mırıldandım.
"Her şey mahvoldu.Baksana halimize. "
Üzerinde ki,kollarını yukarı kıvırdığı ve ilk birkaç düğmesini açtığı beyaz gömlek is lekeleri ile kirlenmiş,saçları dağınıkça alnına dökülmüştü.Benim ise çok sevdiğim gelinliğim tozdan ve dumandan batmıştı.
"Sen iyi olduğun sürece hiçbir şey umurumda değil.Ger
