44.Seni Çok Bekledim...

1489 Words

Yuva,sadece dört tarafı duvarla çevrili beton yığını değildi. Srtımı yasladığım geniş gövde benim yuvamdı.Bana bu sıcaklığı veren adamıma minettardım.Yüzüme çarpan güneş ışığıyla yüzümü buruşturup gözlerimi kıstım.Yerim rahattı ve Bedirxan'ın karnıma sarılı kolu uykumu fena halde getiriyordu.Saçlarımın tepesine konan öpücük ile gülümsedim.Daha sonra ise elini yüzüme çarpan güneşe siper etti.Derin bir nefes alıp kafamı daha da yasladım omzuna. "Leyla'm..." Boğazından derin bir tını ile çıkan ismim ile mırıldandım. "Hmm?" "Benim yarın Mardin'e gitmem gerekiyor." Duyduğum şey ile doğruldum hemen göğsünden ve ona döndüm.Neden gidiyordu?Birine bir şey mi olmuştu? Cizre'ye geldiğimizden beri iki hafta olmuştu ve ben yeni konağa çoktan alışmıştım.Zaten yanımda Bedirxan olduğu sürece nerede

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD