Zaman her şeyin ilacıydı hani?
Ya da zamanla her şey ilk başta ki gibi acı vermezdi?
Ben neden gün geçtikçe yeni acılara gebe kalıyordum.Her günüm bir öncekinden çok daha kötü geçiyordu.Bakışlarım Welat'ın sigarasını söndürdüğü avuç içime kaydı dalgınca.Kabuklarından geriye izi kalmıştı.Fakat iyileşemeden yerine yeni acılar yaşıyordu bedenim.
Yaşadığım şeylerin ağırlığı bedenimde koca bir yük gibi adım atmama engel oluyordu.Ruhum kan revan içindeydi.Bedensel olarak bir şekilde ilerliyordum ama geceleri istemediğim ve asla alışamadığım can yakıcı dokunuşlar izi hiç geçmeyecek yaralar bırakıyordu ruhumda.
Gerçekten de dediklerini yapıyor,bana bu konağı zindan ediyorlardı.Hangi birinin yaptıklarını düşüneyim bilmiyordum artık.
İçimi yakan büyük özlem beni bir başka taraftan tüketiyordu.A
