Bebeğin beşiği çamdan
Yuvarlandı düştü damdan
Bey babası gelir Şam'dan
Nenni nenni
Nenni nenni
Nenni nenni
Nenni bebek oy
"Gittin mi annem...bıraktın mı beni kızım...
Ne hayaller kurarak söylerdim bu ninniyi.Şimdi ise elim boş karnımda, gözlerimde durmayan yaşlar vardı.Burnumun ucundan düşen gözyaşını silmeye mecalim olmadan önümde ki küçük toprak birikintisini okşadım.Minicikti mezarı kızımın.
Bütün umudumu, sevgimi bu küçük mezara gömmüşlerdi.
"Küstün mü seni istemediler diye?Ondan mı gittin benden?"
Gözyaşlarım, daha kurumamış taze toprağa akmayı hiç durdurmuyordu.Babasının onu öldürdüğünü hissetmiş midir acaba?Bebeklerin, anne karnında babalarını da tanıyabildiğini okumuştum bir yerden.
Kızım da hissetmiş midir?
Kurşun ona denk geldiğinde canı çok yanmış mıdır peki?
Omuzu
