Owen was hugging his wife's waist habang magkatabi silang nakaupo sa may kusina at sabay na pinagmamasdan nila si Dusk na naglilinis ng isda.
Bawal kasi sa asawa ang mga pagkain na niluto ni Dusk. Isda lang pwedeng kainin ni Hera at ilang gulay.
Napangiti siyang napatignin sa anak. "Tignan mo siya, Hero, ang laki ng pinagbago niya. Dati ay hindi mo man lang siya makita sa kusina. He always preferred to eat his food sa kanyang silid," may galak na sabi ni Hera sa asawa, at biglang napakalumbaba.
"You, Okey?"
Nagpakawala sis Hera ng isang malalim na hininga. "I'm just sad. Sana nandito si Dawn."
"Huwag ka na malungkot. Magkikita din kayo ng anak mo," wika ni Owen, at ngumiti. "Please don't worry too much. Alam mo naman ang kalagayan mo 'di ba? You can't be sad or depressed for too l
