“วันนี้สนุกไหม?” เขาถามขึ้นเมื่อก้าวเข้าไปในห้องพักของครูสาว
“มากๆ ค่ะ ไว้เราไปเที่ยวกันอีกนะ” เธอตอบด้วยรอยยิ้ม
ทั้งคู่กลับมาถึงคอนโดในช่วงเวลาที่ท้องฟ้าย้อมสีน้ำเงินประดับดาราระยิบระยับ แต่ถึงกระนั้นธีก็ดื้อดึงไม่อยากกลับบ้านเด็กคนนี้หาข้ออ้างไม่กลับไปนอนที่บ้านอีกแล้วจะนอนที่นี่ท่าเดียวพอถามว่า ‘พ่อไม่ว่าหรอ?’
เขาก็เล่าแกมอวดอ้างว่า ‘พ่อให้อิสระกับธีมากขึ้นหลังจากที่ธีแข่งวาดภาพในครั้งนั้นเลยไม่ว่าอะไรถ้าธีจะไปนอนที่อื่นบ้าง’
ก็เป็นประการฉะนี้ คนหน้ามึนไล่อย่างไรก็ยังยืนยันคำเดิมจะนอนที่ห้องของเธอเท่านั้น
“กอดหน่อย” ธีขอด้วยเสียงร่าเริง
ไม่ทันที่ปิ่นจะเอยห้ามเด็กดื้อขี้เอาเปรียบพอเห็นเธอเดินออกมาจากห้องน้ำก็รีบเข้าไปสวมกอดทันที
ฟอด
“หอมจัง” เขาเอ่ยชมหลังจากที่สูดดมความหอมจากแก้มสาว
“ไปอาบน้ำไป เดินเที่ยวมาทั้งวัน เหม็น!” ปิ่นทำท่ายู่จมูก
“เหม็นหรอ?” ธีมองปิ่นด้วยสายตามีเลศนัย
