"ธี... ธี! "
เสียงหวานของปิ่นลอยเข้ามาในโสตประสาท ธีตื่นจากห้วงความคิดของตนเองมองคนตัวเล็กที่ยิ้มกว้างให้เขาอย่างมีคำถาม
"ธีได้ที่ 2 ไปรับรางวัลเร็ว" ปิ่นบอกอย่างตื่นเต้น
"หะ ธีได้ที่ 2 หรอ? " เขาถามทวนสิ่งที่ได้ยิน ไม่แน่ใจว่าคนตัวเล็กพูดจริงหรือเขาหูเพี้ยน
"ก็ใช้น่ะสิ ไปเร็ว" ปิ่นดึงเขาให้ลุกขึ้นไปรับรางวัล
เมื่อได้รับการยืนยัน ความรู้สึกนั้นมันยิ่งกว่าที่คาดคิดเอาไว้ ความกดดัน ความเครียด ความกังวลถูกขับไล่ออกไปจากใจ ความโล่ง ความดีใจเข้ามาแทนที่ ความรู้สึกด้านบวกที่ธีไม่เคยได้รับกลับทำให้เขารู้สึกดีอย่างน่าประหลาด
ในที่สุดธีก็พิสูจน์ทุกคนเห็นว่าเขาก็มีความสามารถ ...เขาทำได้
แต่ถ้าจะพูดจริงๆ คงต้องขอบเธอมากกว่า ถ้าไม่มีเธอธีก็คงเป็นธีคนเดิม
หลังจากที่เดินเที่ยวจนขาลากกลับมาถึงห้องพักก็ทำเอาหญิงสาวแทบหมดแรงเท้าเล็กปวดไปหมด ปิ่นทรุดตัวลงนั่งที่โซฟาหน้าโทรทัศน์เธอบีบเท้าตัวเองเพื่อใ
