“ไอ้เด็กเลี้ยงแกะ!” ปิ่นตวาดลั่น
“ก็ธีเบื่ออ่ะ คณิตศาสตร์ยากจะตายสอนอะไรก็ไม่รู้ธีไม่ค่อยเข้าใจ ถึงนั่งเรียนไปก็หลับอยู่ดี” เด็กน้อยพูดพรางทำปากยู่
แน่ล่ะสิ ธีชอบใช้สมองซีกขาวที่เป็นด้านจินตนาการมากกว่า เพราเขาถนัดด้านศิลปะ ส่วนสมองซีกซ้าย เอ๊ะ! ลูกเกดเคยบอกเธอว่าธีสอบได้คะแนนในรายวิชาคณิตได้เกือบเต็มนี่นา หึ! เด็กเลี้ยงแกะ!
“จ้าๆ ขี้เกียจแบบนี้ระวังเถอะจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ได้” เธออดเป็นห่วงไม่ได้จริงๆ
“อย่างผมอ่ะ มันเก่งอยู่แล้ว ไม่ต้องห่วงหรอก” เขายักไหล่อย่างไม่หยีระก่อนจะเดินเข้ามาหาคนที่กำลังทำงานอยู่หน้าคอมพิวเตอร์
“ว้าย!”
ครูสาวตกในร้องเสียงหลงเมื่อธียกร่างเล็กขึ้นนั่งบนตักแล้วเอาหน้าซุกไว้ที่ซอกคอหอมกรุ่นเหมือนที่เขาชอบทำทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนเธอไม่ทันได้ตั้งตัว
“ปล่อยเดี๋ยวนี้เลย” เธอบอกเสียงดุพรางดิ้นบนตักแกร่ง
“ง่วงอ่ะ ขอนอนหน่อยนะ” เขาส่งเสียงอู้อี้อย่างขัดใจ
