“หยุดเถอะรษา ฉันไม่ได้รักรษา ยิ่งทำแบบนี้ฉันยิ่งไม่คิดจะรัก!” ธีบอกอย่างเหลืออด
รษาไม่ยอมแพ้เขย่งเท้าขึ้นฉกฉวยเอาริมฝีปากของผู้ชายที่เธอรักธีนิ่งอึ้งกับการกระทำของหญิงสาว เมื่อตั้งสติได้เขาก็รีบผละออกจนร่างบางเซเกือบล้มไปกองกับพื้น เด็กหนุ่มกำลังจะหันกลับก็เห็นใครอีกคนที่ยืนอยู่ที่ประตูดาดฟ้า ปิ่นนิ่งงัน เธอดูตกใจมากกับภาพที่เห็นตรงหน้า
“ปิ่น ...” ธีเอ่ยชื่อหญิงสาวออกมาเสียงแผ่ว เขาเองก็ตกใจไม่น้อย
“เดี๋ยว ธีจะไปไหน” รษาโผเข้ากอดธีอีกครั้งเมื่อเห็นว่าธีกำลังจะวิ่งจากไป
“รษา ปล่อย!” ธีพูดอย่างเกรี้ยวกราด
“ไม่ รษาไม่ปล่อย รษาต้องการธี รษารักธี ฮึก” รษายังพร่ำคำเดิมน้ำตาหลั่งไหลพรั่งพรูออกมา เธอไม่ยอมหรอก ไม่ยอมให้เขาก้าวไปจากตรงนี้ยิ่งปิ่นเห็นแบบนี้ ยิ่งดี
“รษา ปล่อย!!”
ธีสะบัดตัวอย่างแรงจนหญิงสาวล้มลงไปกองกับพื้น คาวินที่ยืนฟังอยู่ได้ยินเหมือนเสียงล้มจึงรีบเดินเข้าไปหาร่างบางทันที
“
