"ไอ้เด็กบ้า"
"น่ารักจัง แฟนใครเนี่ย" ธีกดจูบลงที่ขมับของเธออย่างมันเขี้ยว
มือบางผลักอกคนชอบแกล้งให้ถอยห่างก่อนจะพูดด้วยใบหน้าบูดบึ้ง "ไปขึ้นรถได้แล้ว เดี๋ยวมืดก่อนถึงกรุงเทพจะลำบาก"
"จ๊ะ เมียจ๋า"
ปิ่นคงทำได้เพียงถอนหายใจพืดยาวกับความหน้ามึนของคนตัวโตที่ชอบเอารัดเอาเปรียบจนเธอขาดทุนป่นปี้หมดแล้ว
ยามอาทิตย์ลับขอบฟ้า ท้องฟ้าทั่วเมืองกรุงแม้จะมืดดำ แต่กลับมีแสงไฟสว่างไปทุกทิศทางราวกันตอนนี้เป็นยามปกติของตอนกลางวัน เวลาเกือบ 10 ชั่วโมงที่ทั้งคู่อยู่บนรถทำให้ปวดเมื่อยร่างกายไปหมด
เมื่อถึงโรงแรงที่ใกล้กับห้างสรรพสินค้าที่เป็นที่จัดงานประกวดครั้งนี้ เด็กหนุ่มคิดว่าตนเองต้องแสดงความเป็นสุภาพบุรุษให้แฟนสาวประทับใจจึงอาสาทำหน้าที่สะพายกระเป๋า และอุปกรณ์ต่างๆ ที่เขาเตรียมมา ส่วนปิ่นก็เดินตัวปลิวเข้ามาในโรงแรม เพื่อติดต่อเรื่องห้องพัก
"ต้องขออภัยด้วยนะคะ พอดีโรงแรมเหลือห้องพักแค่ห้องเดียวค่ะ" พน
