...อะไรของเธอเนี่ย ความต้องการตอนนี้ทำกลางกายร้อนผ่าวแทบจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว เธอจะฆ่าเขาใช่ไหม?
"ถ้าไม่ออกไปก็ไม่ต้องมาที่นี่อีก" ปิ่นยื่นคำขาด
น้ำเสียงดุดัน และใบหน้าจริงจังทำให้เด็กหนุ่มต้องล่าถอยต้องตามใจเธอมีเวลาอีกมากที่จะไล่ต้อนกระต่ายน้อยให้จนมุมยอมให้พรานหนุ่มอย่างเขาจับกิน
"เออๆ ไม่เอาก็ได้"
ธีจำเดินออกจากห้องนอนพร้อมกับกลางกายที่กำลังปวดหนึบ เขาค่อยๆ ทำใจระงับอารมณ์ใต้กางเกงด้วยการเริ่มวาดภาพที่จะใช้ในการประกวดในอีกไม่กี่วันข้างหน้า
ไม่นานร่างบางก็ออกมาจากห้องนอนด้วยชุดเสื้อยืดกางเกงสามส่วนอัดพีชที่ดูสบายๆ ปิ่นปรายตามองธีเล็กน้อยก่อนเดินไปที่เคาน์เตอร์ครัวแล้วง่วนอยู่กันอะไรสักอย่าง ธีจ้องมองท่าทางนั้นอย่างสนใจไม่นานเธอก็เดินมาพร้อมกับแก้วเครื่องดื่มร้อนสองใบ
"อ่ะ" เธอยื่นแก้วหนึ่งให้ธี ปัดเรื่องเมื่อครู่ออกไปจากใจทั้งที่ใบหน้ายังแดงซ่าน
"ขอบคุณครับ"
ปิ่นพุ่งความสนใจไปที
