ความลับของเจ้าชาย EP.10 แผนร้ายของหมอ

866 Words

“คุณ...” “มีอะไรกับฉันหรือเปล่า” ทว่ารู้ตัวอีกทีเขาก็เดินจูงมือเธอมาหยุดที่รถของเขาแล้ว “อาจารย์หมอณคุณขา คุณมีอะไรกับฉันหรือเปล่าคะ” เมื่อเขาไม่ตอบ เธอจึงถามย้ำ “อืม มีสิ” เขาเหลือบมองหน้าเธอ แต่นั้นใช่ว่าเธอจะกล้าสบตาเขา “ฉันเห็นเธอหายไปหลายวัน ไม่เอาแอร์พอร์ตคืนแล้ว” “เอาสิ นั้นมันของๆฉันนะคะ จะไม่เอาได้ไง ไหนละ”อินนาเอ่ยพร้อมกับแบมือขอของสิ่งนั้นกับเขา “ฉันลืมหยิบมาด้วยน่ะ” “ห๊ะ...” ที่บังเอิญเจอเขานี้ ไม่ใช่เขาจะคืนมันให้เธอหรอกเหรอ “แล้ว แอร์พอร์ตมันอยู่ที่ไหนละคะ” “จะไปเอาไหมละ ถ้าจะเอาก็ขึ้นรถ” เอ่ยจบร่างสูงก็เปิดประตูขึ้นรถของตน ด้านอินนาที่หมอณคุณเขาขึ้นรถของเขาแล้วนั้นร่างบางยืนนิ่งในท่าเดิม ไม่ยอมขยับไปไหน ถึงเขาจะชวนเธอขึ้นรถ แต่นั้นใช่ว่าคนถูกชวนจะกล้า เธอไม่กล้าแม้แต่จะยื่นมือมาเปิดประตูขึ้นรถเขา เพราะรถเขามันหรูมาก กลัวว่าจะทำรถเขาเป็นรอย ถ้าเป็นแบบนั้นเธอไม่มีปัญญาจ่ายเขาแน่ ด้านณคุณที่เห็นอินนายืนนิ่งอยู่ที่เดิมนั้น เขาเลื่อนกระจกลง “จะไม่เอา ไม่อยากได้ของเธอคืนแล้ว” เขาถาม “เอาสิคะ ฉันขึ้นรถคุณได้จริงเหรอ” เธอถามเสียงเบา “อืม...” เขาพยักหน้า นี้เธอสงสัยอะไร วันนั้นยังขึ้นได้ แล้ววันนั้นกับวันนี้มันต่างกันตรงไหน เมื่อเป็นเช่นนั้นอินนาจึงเปิดประตูขึ้นรถมากับเขา แค่นี้ก็สิ้นเรื่อง ณคุณพอใจกับผลงานตัวเองที่อินนายอมมากับเขาอย่างว่าง่าย หลังจากรถวิ่งออกจากป้ายรถเมล์หน้าห้างสรรพสินค้า ภายในรถทั้งสองตกอยู่ในความเงียบ “หิวไหม” เขาถามคนตัวเล็กที่นั่งหน้ามากับเขา “ฉันยังไม่หิวค่ะ” เพราะทานซูชิมาจากที่ร้านแล้ว “แต่ฉันหิว...” เอ่ยจบณคุณก็หักพวงมาลัยเลี้ยวเข้าโรงแรมหรูทางผ่านเพ้นท์เฮ้าส์ของตน “หึ...โรงแรมx นี้คุณพาฉันมาที่นี่ทำไม” เหตุการณ์มันดูคุ้นๆนะฉันว่า อินนาไม่อยากจะคิดต่อร่างบางเอาแต่นั่งเงียบ “เห็นตรงนั้นไหม” เขาถาม “ค่ะ” “ทีนี้เข้าใจยัง ฉันมาที่นี่ทำไม เลิกคิดว่าฉันจะพาเธอเข้าโรงแรม แล้วทำแบบคืนนั้นอีก ถ้าเธอไม่เต็มใจฉันก็ไม่ทำหรอก” คุณหมอเอ่ยมาเช่นนั้น คนฟังถึงกับหน้าแดงซ่านด้วยท่าทีเขินอาย แล้วจะพูดเรื่องคืนนั้นมาอีกทำไมเล่า ฉันจะลืมมันอยู่แล้วเชียว “อืม งั้นก็ไปสิ” อินนาถึงหมอณคุณจะพาเธอมาถึงโรงแรมแล้วนั้น แต่นั้นอินนาก็ยังอยู่ในอาการช็อก “เขานี้นะ พาฉันมาทานข้าว” ทานข้าวสองต่อสองแบบนี้เขาเรียกว่าเดตหรือเปล่า ถ้าเป็นอย่างที่ฉันคิดจริง นี้เขาคิดอะไรกับฉันหรือเปล่า อินนาไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเองนัก ทว่าขณะที่คนตัวเล็กนั่งคิดอะไรคนเดียว ในรถของเขา รู้ตัวอีกที เจ้าของรถก็ลงจากรถไปแล้ว เขากวักมือเรียกเธอ เมื่อเป็นเช่นนั้น ร่างบางจึงยอมลงจากรถเดินตามหลังของคนตัวสูง ไปยังห้องอาหาร จนกระทั่งถึงห้องอาหาร “ว้าว หรูมาก” มันหรูมากจนฉันไม่กล้าก้าวขาเข้าร้าน อินนาเหลือบมองชุดตัวเอง เธอมีเพียงชุดยูนิฟอร์ม ทว่าซึ่งต่างจากสาวสวยคนอื่นๆที่มาในชุดเดรสเรียบหรู “อาจารย์ณคุณคะ คุณพาฉันมาผิดร้านหรือเปล่า ที่นี่แน่นะ” เธอถาม ขณะที่ร่างสูงเดินมานั่งที่โต๊ะแล้ว ที่เขาพาฉันมาที่นี่จงใจแกล้งฉันให้อายคนอื่นหรือเปล่า “ร้านนี้เป็นร้านประจำของฉัน ไม่ชอบ หรือเธอมีปัญหาอะไร” คุณหมอไม่พูดเปล่า ทว่าเขากับยื่นเมนูให้เธอ “อยากทานอะไรเป็นพิเศษไหม สั่งสิ” สายตาดวงเล็กจับจ้องไปยังเมนูอาหารในมือของตน แต่ละอย่างราคาแรงมาก มากกว่าค่าแรงฉันในแต่ละวันอีก ร่างบางถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ “ถ้า ไม่สะดวกฉันสั่งให้เอง” “ฉันรับเป็นสเต็กหมูพริกไทยดำค่ะ” น่าจะเป็นเมนูที่ราคาถูกสุดในเมนูอาหารแล้วนะ ดีเท่าไหร่แล้วที่ฉันไม่สั่งแค่เฟรนช์ฟรายมาทานน่ะ ไม่นานรายการอาหารที่สั่งก็ถูกนำมาวางตรงหน้า จากนั้นเราสองคนก็ลงมือทานทันที ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงฉันและอาจารย์หมอณคุณเราก็ทานเสร็จ ทว่าขณะที่ทั้งสองทานเสร็จแล้วนั่น

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more