@ตึกคณะแพทยศาสตร์
ด้านหมอกฤษณ์ขณะที่ผมและหมอณคุณเดินมาถึงตึกคณะแพทย์ นี้หมอณคุณเป็นอะไรของมัน ผมเห็นมันหลุดยิ้มมาตั้งแต่หน้ามหาลัยแล้ว
“หมอคุณ นี้มึงยิ้มอะไรวะ กูเห็นแม่งมึงยิ้มตั้งแต่หน้ามอแล้ว หรือนี้มึงเจอคนที่มึงถูกใจแล้ว” หมอกฤษณ์ถามด้วยท่าทีสงสัย
“ทำไม หน้ากูเป็นแบบนั้นเหรอ” ณคุณเอ่ยพร้อมกับยักคิ้วด้วยสีหน้าอารมณ์ดีสุดๆ หน้าเขาฟ้องแบบนั้นหรือไง
“กูก็ยิ้มไปเรื่อย” ณคุณเอ่ย ทว่าขณะที่สองหนุ่มอาจารย์หมอเพื่อนซี้เดินขึ้นลิฟต์ไปยังชั้น 5 ชั้นที่เขาสอนนิสิตแพทย์นั้น
“พี่ณคุณ พี่กฤษณ์ครับ” เสียงที่เรียกมาจากด้านหลัง ทำเอาสองหนุ่มหันมอง
“ว่าไงอชิ นายมีอะไรกับพวกพี่หรือเปล่า” อชิรพล ซึ่งเป็นรุ่นน้องของพวกผมนั้นเอง
“มีสิ พี่หมอณคุณ พี่หมอกฤษณ์ ผมมีเรื่องด่วน รบกวนพี่ๆช่วยผมด้วยครับ”
“มีใครเป็นอะไร หรือเปล่า” ณคุณถามรุ่นน้องด้วยสีหน้าตกใจสุดๆ อาจารย์หมอที่นี้ส่วนใหญ่ก็เป็นรุ่นพี
