“จะ 5 โมงแล้ว ฉันว่าเรากลับกันเถอะ” ฉันเอ่ยชวนยัยนาเดียร์ที่ตอนนี้ เจ้าหน้าที่บรรณารักษ์จะปิดห้องสมุดแล้ว เมื่อเป็นเช่นนั้นเราสองคนจึงหยิบกระเป๋าออกจากห้องสมุด
ทว่าขณที่ทั้งสองสาวเดินออกจากตึกหอสมุดนั้น
“น้องอินนา น้องนาเดียร์จ๊ะลูก” เสียงแจ้วๆที่ดังมาจากด้านหลัง ทำเอาฉันและยัยเดียร์หันมอง ทว่ากับเป็นพี่เอมมี่และพี่เมรี่ เจ้ใหญ่แห่งคณะบริหารของเรานี้เอง
“เด็กๆ ลูกสาวขา จะไปไหนคะลูก” พี่เอมมี่จีบปากจีบคอถามฉัน
“อิน กำลังจะกลับค่ะ”
“จะกลับ พึ่งจะ 5 โมงเอง จะรีบไปไหน หนูไปนี้กับพวกพี่สิ รีบกลับไปทำไมบ้าน มันไม่สนุกหรอก ไปดูผัวพี่แข่งฟุตซอลสิ สนุกกว่าเยอะ”
“ผัวพี่ นี้แม่มีผัว อุ้ย...สามีตั้งแต่เมื่อไหร่คะ อินไม่เห็นทราบเลย แล้วคนนี้ผัวคนที่เท่าไหร่ของแม่คะเนี่ย” ฉันเอ่ยแซวเจ๊เอมมี่ พอฉันพูดถูกใจหน่อย ถึงกับเดินมากอดคอฉันเลย
“ว้าย...แม่ขา นี้แม่จะพาหนูไปไหนคะแม่”
“แม่บอกแล้วไง ไป
