“ฮือๆ” เสียงสั่นสะอื้นที่ดังเล็ดลอดออกจากห้องของเธอดังมาเป็นระยะๆ
ทำเอาคนที่มีเรื่องโกรธเคืองเธอเมื่อช่วงบ่ายถึงกับทนฟังเสียงไม่ไหว เมื่อเป็นเช่นนั้น คุณหมอถึงกับแง้มประตูห้องดูคนร่วมอาศัย แต่แล้วกับต้องชะงัก
“ฮือๆยายจ๋า อย่าทิ้งอินไปสิจ๊ะ ยายกลับมาหาอินก่อน อินไม่เหลือใคร ไม่เหลือใครแล้วจริงๆฮือ ช่วยด้วย หมอขา หมอณคุณขา ช่วยยายของอินด้วย” ร่างบางนอนกระสับกระส่าย น้ำตาใสๆไหลอาบพวงแก้มของเธอทั้งสองข้างอย่างไม่รู้ตัว ณคุณที่เห็นเช่นนั้น
วันนี้ยอมรับ ว่าเขาไม่พอใจที่เธอกล้าลงไม้ลงมือตบหน้าเขา ทำหน้าหล่อๆของผมเป็นรอย แต่ด้วยจรรยาบรรณของหมอที่ยังมีในจิตสำนักของผม เห็นคนเจ็บเป็น แบบนี้ ผมจะปล่อยให้เธอตายในเพ้นท์เฮ้าส์ของผมได้ยังไง
“ฝันร้าย อีกสินะ” การที่เขาได้ยินเสียงสั่นสะอื้นของอินนา ดังภายในห้องนอนของเธอ นี้ไม่ใช่ครั้งแรกแต่เท่าที่ได้ยิน ครั้งนี้น่าจะหนักสุด ณคุณหย่อนก้นนั่งบนเตียงนอ
