ความลับของเจ้าชาย EP.7 บังเอิญ NC+
857 Words
ด้านณคุณที่ได้ยินเช่นนั้น คนขี้แกล้งกับยื่นใบหน้าเข้าหาอย่างใกล้ชิด พูดแบบนี้ ให้ดูใกล้ๆไปเลย เธอยังจะคิดว่าฝันอยู่อีกไหม เขาอยากรู้เหมือนกัน ณคุณเดาะลิ้นเข้ากระพุ้งแก้ม ขณะที่ในมือของเขายังคงถือสเต็ทโต สโคปยังคงอยู่บนคอของเขา
“ผู้ชายกล้ามใหญ่ คนนั้นเขาจะมาอยู่ตรงหน้าฉันได้ไง ไม่ใช่เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด” อินนายังคงอยู่ในอาการสะลึมสะลือนั้น
“ที่ฉันเห็นเขาอยู่ตรงหน้านี้ ต้องเป็นผลข้างเคียงที่หัวฉันกระแทกกับโต๊ะแน่เลย คิดถึงเขามากสินะ” อินนายังคงพึมพำต่อ ทว่าขณะที่นัยน์ตาคู่สวยของเธอสบตาคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด ใกล้มากจนฉันรับรู้ถึงลมหายใจอุ่นๆของเขา
“ฝันเหรอ แต่ทำไมถ้าฉันฝัน แล้วกลิ่นน้ำหอมห้อมๆ เนี่ยมันคุ้นจมูกฉันจัง คนตัวเล็กยังคงพึมพำต่อ ถ้าฝันดีแบบนี้ ไม่อยากตื่นขึ้นมาเลยแฮะ เป็นฝันที่ฉันมีความสุขมาก”
!! สูด...!! อินนา ร่างบางสูดกลิ่นน้ำหอมจางๆ ของคุณหมอเข้าจนเต็มปอด
“ช่างเป็นฝันที่มีความสุขมาก” คนตัวเล็กพึมพำเสียงเบา พร้อมกับระบายยิ้มสีหน้าเต็มไปด้วยความสุข
“อะ...แฮ่ม” เสียงเขาที่ดังขึ้นมานั้น ทำเอาคนที่คิดว่าตนกำลังฝันหวานอยู่นั้น ดวงตาเรียวสวยเบิกกว้างด้วยสีหน้าตกใจสุดๆ
“เธอจะตื่น ได้หรือยัง”
“เสียงนี้คุ้นมาก หึ...ไม่ใช่เขาหรอกน๊า” อินนายิ้มกริ่มเธอพยายามหลอกตัวเอง ร่างสูงตรงหน้าที่เธอเห็นเขาอยู่นี้คือฝัน
ด้านณคุณเกิดมาไม่เคยพบเคยเห็น คนอะไรจะหลอกตัวเองแม้กระทั่งกลางวันแสกๆ แขนทั้งสองข้างค้ำยันกับเตียงคนไข้ ไม่ให้คนตัวเล็กมีโอกาสหนีตนได้ ใบหน้าอันหล่อเหลาของคุณหมอโน้มลงอย่างใกล้ชิด อีกนิดปลายจมูกเขามันจะแตะปลายจมูกของเธอแล้ว อินนาเผลอสบตาคนตรงหน้าอย่างปฏิเสธไม่ได้
‘เบ้าหน้านี้ ดวงตาคู่นี้ จมูกทรงนี้’
“จำฉันได้ไหม” เสียงทุ่มเอ่ยถามคนตัวเล็ก
‘น่ารักนะครับ คุณไปต่อกับผมไหม’ เสียงนี้ ใช่ชัดเลย อินนาทำหน้าราวกับจะร้องไห้ ใบหน้าสวยเม้มริมฝีปากแน่น ส่ายหน้าระริก ไม่จริงตรงหน้านี้ไม่ใช่
“ฉันจำคุณหมอไม่ได้หรอกค่ะ คุณคือใครคะ” ถ้าบอกจำได้ เขาต้องหัวเราะฉันแน่ๆ ถึงเขาจะหล่อ ดูดี เป็นถึงคุณหมอ แต่ขอเจอแค่ครั้งเดียวพอ อินนาหลับตาพริบๆหนีความอาย
ด้านณคุณตั้งแต่คืนวันนั้น เธอเอาแต่วนเวียนในหัวเขามาหลายวัน ไม่หนีไปไหน ได้จะเอาเช่นนี้ใช่ไหม
“จูบ...” ณคุณไม่รอช้า ริมฝีปากหนาประกบจูบริมฝีปากเรียวเล็กอย่างดูดดื่ม ดวงตาเรียวสวยเบิกกว้างด้วยสีหน้าตกใจสุดๆ คนที่ไม่เจอกันมานานนับเดือน เขามีสิทธิ์อะไรมาจูบฉัน
อินนาพยายามต่อต้านอย่างไม่ยอม ขณะที่คนตัวสูงล็อกตัวเธอเอาไว้แผ่นหลังบางติดกับเตียงนอนผู้ป่วย เขาแทรกเรียวลิ้นเข้ามาในโพรงปากของฉัน ขณะที่ฉันยังไม่พร้อม
!! ตุบ ตุบ !! มือเรียวตุบเข้าหน้าอกอันใหญ่โต ขณะที่อีกคนยัดเยียดจูบ ดูดกลืนกินความหอมหวานจากคนตัวเล็กอย่างเอาแต่ใจ
จากที่เขายัดเยียดจูบดิบเถื่อนและรุนแรงในคราแรก ทว่าเมื่อเธอหยุดต่อต้านไม่ปฏิเสธเขา คนตัวเล็กถึงกับอ่อนระทวยในอ้อมแขนของเขา จากจูบที่ดิบเถื่อน ทว่าไม่กี่นาทีต่อมาเขากับแปรเปลี่ยนเป็นจูบอ่อนโยนกับเธอ ทำเอาคนตัวเล็กคล้อยตามอย่างห้ามไม่ได้
จากมือเรียวที่ตุบหน้าอกห้ามไม่ให้เขาป้อนจูบ ทว่ากับแปรเปลี่ยน แขนเรียวทั้งสองข้างโอบต้นคอคนตัวสูงอย่างลืมตัวขณะที่ทั้งสองยังคงป้อนจูบซึ่งกันและกัน
“อืม” คุณหมอหลุดเสียงครางในลำคออย่างพออกพอใจ ที่เธอเป็นใจไม่ปฏิเสธสิ่งที่เขายัดเยียดให้ ริมฝีปากหนาอุ่น ค่อยๆ ถอนจูบออกจากคนตัวเล็ก จากนั้นก็ไซร้เข้าที่ลำคอขาวระหง มือเรียวขย้ำเรียวผมดกดำของคุณหมอ ร่างบางกัดริมฝีปากด้วยความเสียวทรมาน อีกนิดฉันจะต้านอารมณ์ไฟพิศวาสที่ถูกเขาปลุกเร้าไม่ไหวแล้ว แต่ตรงนี้มันไม่ได้
ริมฝีปากหนาเลื่อนต่ำลงมาจนกระทั่งถึงเนินอก กระดุมนักศึกษาไม่รู้ถูกปลดตอนไหน รู้ตัวอีกที เนินหน้าอกอวบของฉันเต็มไปด้วยน้ำลายของเขาเสียแล้ว
ณคุณสบตาคนตัวเล็ก ทว่าขณะที่ริมฝีปากหนาจะงับเข้าเม็ดยอดอกปทุมถัน
!! หมับ !! กับถูกมือของเธอห้าม นัยน์ตาคู่สวยสั่นสบตาเขาอีกครั้ง อินนาเม้มริมฝีปากแน่นสั่นระริก เธอกำมือเขาแน่น
- Writer
- chap_listContents
- likeADD