ความลับของเจ้าชาย EP.8 เล่นของสูง
730 Words
“ตรงนี้ไม่ได้นะคะ” เธอส่ายหน้าให้เขา ขณะที่เขาสบตาเธออย่างใกล้ชิด มันน่าอายมาก เธอเจอเขาสองรอบแต่ก็เผลอถึงเนื้อถึงตัวกันถึงสองรอบ
“หึ...เธอจำฉันได้หรือยัง”
คนถูกถามไม่ตอบ ทว่าเธอใช้จังหวะที่เขาเผลอ ผละคนร่างสูงนั้นออกจากตัว
!! พรึ่บ !! จากนั้นก็รีบสาวเท้าหนีเขาด้วยความเร็ว
ณคุณมองตามร่างบางที่วิ่งหนีเขาด้วยท่าทีตกใจ ราวกับว่าช็อกสุดๆ ที่เธอเจอเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว
!! หึ...!! คุณหมอเค้นยิ้ม มือหนาแตะที่ริมฝีปากของตน ใบหน้าอันหล่อเหลาหลุดยิ้ม ทว่าขณะที่ร่างสูงจะเดินออกจากห้อง
!! แก๊ก !! เท้าหนักๆ กับเหยียบเข้ากับอะไรบางอย่าง คุณหมอย่อตัวหยิบมันขึ้นมา
“หึ...ดีที่ยังไม่แตก งั้นเจ้าของเธอ คงไม่พอใจฉันแน่” ณคุณหยิบมันขึ้นมา พลิกซ้ายพลิกขวา ทว่าสายตากับสะดุดเข้ากับ
“อินนา อินนางั้นเหรอ” จากนั้นเขาก็เก็บมันใส่กระเป๋าเสื้อ
ด้านอินนาที่วิ่งหน้าตื่นออกจากห้องพยาบาลนั้น
“หืย...ไม่ไหว ฉันจะเป็นลม”
“อินา อินา นี้มึงเป็นอะไรเปล่า กูกับอิเดียร์ นั่งรอมึงที่หน้าห้องพยาบาล นี้มึงไม่เห็นกูสองคน” จนกระทั่งฉันเดินมาถึงหน้าห้องดนตรี เสียงของอิปูเป้ ทำให้ฉันได้สติ
“หึ...เปล่านะ กูไม่เป็นไรแล้ว ปกติดี”
“พวกกูเห็นมึงวิ่งหน้าตื่นออกจากห้องพยาบาลมา ราวกับว่ามึงเห็นผีแน่ะ”
“ผีที่ไหน พวกมึงมั่วแล้ว”
“เออ แล้วนี้หัวมึง หมอเขาว่าไงบ้าง” อินนาฉันตกใจที่เจอหน้าคนที่ฉันมีอะไรกับเขา ตกใจมากถึงกับลืมความเจ็บแผลที่หัวฉันไปเลย
“อืม ไม่เจ็บไม่ปวดตรงไหน กูปกติดี” อินนาบอกทั้งสองสาว
“แล้วนี้ เขาไม่มียาแก้ปวดให้มึงบ้างเหรอ” นาเดียร์ถาม จู่ๆยันอินนาก็วิ่งหน้าตื่นออกมา เล่นเอาซะฉันกับยัยปูเป้ตกใจขวัญเสียหมด
“ไม่นะ”
“กลับไปเอาเปล่า”
“ไม่เป็นไร กูซื้อยากินเองได้” ไม่เอาด้วยหรอก ขืนกลับไปฉันก็ต้องเจอหน้าเขาอีกแน่ๆ เมื่อเป็นเช่นนั้น
“ไปกันเถอะพวกมึง” ขืนอยู่แถวนี้ต่อเกรงว่าจะเจอเขาอีกก็เป็นได้
ด้านอินนาฉันไม่คิดเลยว่าการมาเรียนจะมาเจอคนที่ฉันเคยพลาดมีอะไรกับเขา มหาลัยออกจะกว้าง อีกอย่างเราอยู่กันคนละคณะ คงไม่หวนมาเจอกันอีกหรอก แต่นั้นก็อดแปลกใจไม่ได้ ผู้ชายคนนั้นเขาเป็นหมอที่ห้องพยาบาลงั้นเหรอ ก่อนหน้านี้ฉันเข้าออกห้องพยาบาลบ่อย แต่ก็ไม่มีท่าทีจะเจอเขานี่นา อินนาพยายามสลัดภาพของเขานั้นออกจากหัว ทว่าขณะที่ทั้งสามสาวเดินมาถึงตึกคณะ
“อินนา ปากมึงไปโดนอะไรมา” ปูเป้ ฉันสังเกตเห็นปากบวมๆของยัยอินนา ตั้งแต่นางออกจากห้องพยาบาลแล้ว มือเรียวยกขึ้นมาแตะที่ริมฝีปากของตน
“กูเผลอกัดปากตัวเองน่ะ” เธอตอบให้มันจบๆ จะว่าไปแค่รอยจูบนี้มันชัดขนาดนี้เลยเหรอ
~ สัปดาห์ต่อมา ~
@มหาวิทยาลัยSN
อินนาและวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ฉันมีเรียนในช่วงเช้า ตั้งแต่ฉันเจอกับเขาวันนั้น นี้ก็ผ่านมาหลายวันแล้วที่ฉันนอนหลับไม่เต็มอิ่ม แต่ก็ต้องแหกขี้ตาตื่นมาเรียน
ทว่าขณะที่ฉันขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นที่ฉันเรียนนั้น พอถึงชั้น 8 นักศึกษาหลายคนก็ออกจากลิฟต์ ทว่ากับมีแค่ฉันขณะที่ประตูลิฟต์จะปิดนั้น กับมีร่างสูงในชุดเสื้อกาวน์ของใครบางคนที่เดินแทรกเข้ามา
!! อึก !! อินนาที่เห็นเช่นนั้นถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ
‘อืม คงไม่ใช่เขาหรอกน๊า’ คิดไรมาก
ภายในลิฟต์ ทั้งสองตกอยู่ในความเงียบ เธอไม่กล้าแม้แต่จะสบตาเขา จนกระทั่ง
!! ติ่ง !! เสียงลิฟต์ที่ดังขึ้นมา ทว่าประตูมันกับเปิดไม่ออก
- Writer
